خیابان های معروف لندن

 

اگر بخواهید در کشور انگلیس، تجربه‌ای بی‌همتا بسازید، باید به گردش در خیابان‌های معروف لندن بروید تا با روح واقعی شهر آشنا شوید.

از بین خیابان‌های بی‌شمار لندن باید از یک جا شروع کنید و چرا این نقطه آغاز یکی از جذاب‌ترین خیابان‌های این شهر نباشد؟ نقاط محبوبی در اینجا وجود دارند که از سایر قسمت‌های شهر بسیار متمایز هستند و در ادامه این راهنما شما را با گلچین خودمان آشنا خواهیم کرد. چه عاشق اسطوره‌های موسیقی باشید یا طرفدار دنیای مد، چیزی باب میلتان در این شهر پیدا خواهید کرد.خیابان آکسفورد
«خیابان آکسفورد» (Oxford Street) یکی از شلوغ‌ترین خیابان‌های خرید اروپایی بوده و برخی از بهترین مغازه‌های لندن را در آن پیدا خواهید کرد. این خیابان چندین کیلومتر ادامه داشته و از «چرینگ کراس رود» (Charing Cross Road) تا هاید پارک در غرب کشیده شده است. همیشه پیاده‌رو اینجا پر از جمعیت خریداران بوده و به ویژه‌ در زمان کریسمس با جمعیت زیادی روبرو خواهید شد. تمام دیپارتمنت استورها هم در اینجا حضور دارند.

خیابان ریجنت
«ریجنت استریت» (Regent Street) مرزی میان ساکنین شیک «می فر» (Mayfair) و ساکنین محله «سوهو» (Soho) می‌کشد. این خیابان در سال ۱۸۱۳ تا ۱۸۲۳ ساخته شد و در سال ۱۸۹۸ مورد بازسازی کامل قرار گرفت تا مغازه‌های بزرگ‌تری را در خود جا دهد. در سرتاسر خیابان ریجنت و حومه‌اش می‌توانید مغازه‌هایی منحصر به فرد را پیدا کنید. همچنین دیپارتمنت استور «لیبرتی» (Liberty) را هم برای بهترین پارچه‌ها پیشنهاد می‌کنیم. اگر دنبال اسباب‌ بازی‌های گوناگون بودید، به سراغ «هملیز» (Hamleys) بروید.

بیکر استریت
«بیکر استریت» (Baker Street) بین «پارک ریجنت» و خیابان آکسفورد قرار دارد. نیمه جنوبی آن بیشتر تجاری بوده و مغازه‌ها و ادارات گوناگون را در بر می‌گیرد؛ اما قسمت شمالی هنوز هم هویت قرن هجدهمی‌اش را حفظ کرده‌ است. موزه شرلوک هلمز در ساختمان شماره ۲۳۹ در همین خیابان قرار دارد.

خیابان کارنابی
«خیابان کارنابی» (Carnaby Street) که امروزه می‌شناسیم، زندگی خود را از سال ۱۹۵۷ که «جان استفن» (John Stephen) بوتیک پوشاک مردانه خود را در آن افتتاح کرد آغاز نمود. خیلی زود اینجا توانست کسب و کارهای مشابه را جذب کرده و در طی یک دهه پر از مغازه‌های پوشاک مد گوناگون شود. می‌توان ادعا کرد که کارنابی در میان خیابان‌های خرید و مد جهان شهرت قابل توجهی دارد.

چانسری لین
«چانسری لین» (Chancery Lane) به دوران حکومت «ادوارد سوم» در اواخر قرن چهاردهم باز می‌گردد. در گذشته در این ناحیه پناهگاهی برای یهودیانی وجود داشت که ایمان خود را انکار کرده و تحت کنترل لرد چانسلر درآمده بودند. امروزه می‌توانید بسیاری از گنجینه‌های ملی را در «دفتر اسناد رسمی» (Public Records Office) تماشا کنید. وصیتنامه شکسپیر و بسیاری آرشیوهای قانونی دیگر کشور در اینجا نگهداری می‌شوند.خیابان ابی
«خیابان ابی» (Abbey Road) به خاطر اقامت گروه بیتل در «ابی رود استودیوز» (Abbey Road Studios) از شهرت جهانی برخوردار است. این گروه افسانه‌ای تمام آلبوم‌های خود را به جز یکی در اینجا ضبط کردند. در سال ۱۹۶۹ آن‌ها نام آلبوم خود را به نام این خیابان گذاشتند و عکس مشهورشان را هم در حال عبور از خط عابر پیاده روی آن منتشر کردند.

کینگز رود
«کینگز رود» (King’s Road) بخشی از یک خیابان طولانی‌تر است. این خیابان توسط چارلز دوم ساخته شد تا پیوندی میان «کاخ وست مینستر» و «همپتون کورت» (Hampton Court) باشد. در گذشته برای عبور از آن باید مجوز ویژه تهیه می‌شد زیرا اعتباری سلطنتی داشت. از سال ۱۸۳۰ خانه‌های شیک و کسب و کار‌ها به سمت آن سرازیر شدند. اکثر این خانه‌ها امروزه وجود ندارند اما می‌توانید معدودی از آن‌ها را ببینید.

خیابان پورتوبلو
اگر دنبال چیزهای دست دوم و مد دهه شصت یا عتیقه‌های هیجان انگیز هستید، باید سوار مترو شده و به «خیابان پورتوبلو» (Portobello Road) بروید. مغازه‌ها و غرفه‌های این بازار دراز لندن جذاب و دیدنی هستند. این بازار خیابانی به سال ۱۸۷۰ بازمی‌گردد که تاجران برای فروش اسب‌های خود در آن گرد هم جمع می‌شدند. در سال ۱۹۲۹ اندازه آن توسعه یافت و مقامات لندن مجبور شدند به آن مجوز تجارت خیابانی اعطا کنند. در این بازار هر چیزی که فکرش را بکنید می‌فروشند پس نباید تجربه‌اش را از دست بدهید.داونینگ استریت
«داونینگ استریت» (Downing Street) به خاطر اقامتگاه رسمی و دفاتر کار نخست وزیر انگلستان شهرت داشته و از ساختمان پارلمان فاصله بسیار اندکی دارد. کاخ باکینگهام را هم می‌توانید در همین حوالی ببینید. این خیابان در دهه ۱۶۸۰ ساخته شد و خانه‌های ضلع جنوبی‌اش در قرن نوزدهم تخریب شدند تا جا برای اداره‌های دولتی باز شود.

خیابان شفتسبری
«خیابان شفتسبری» (Shaftesbury Avenue) در قلب منطقه «وست اند تئاتر» (West End theatre) لندن واقع شده است. این خیابان در دهه ۱۸۸۰ ساخته شد و خیلی زود تئاترهای زیادی در آن پا به عرضه ظهور گذاشتند. «لیریک» (Lyric) اولین تئاتری بود که در سال ۱۸۸۸ ساخته شد و بعد از آن هم «پلیس» (Palace)، «آپولو» (Apollo) و غیره شروع به کار کردند.

استرند
«استرند» (The Strand) در ابتدا یک مسیر گل آلود در لندن بود که در امتداد رودخانه تیمز به سمت شرق می‌رفت. در اوایل قرن شانزدهم ثروتمندان در این ناحیه از شهر ساکن شدند و عمارت‌هایی را در کنار رودخانه ساختند. این خیابان خیلی زود به یکی از مهم‌ترین خیابان‌های لندن بدل شد و امروزه کافه‌ها و رستوران‌های زیادی در آن وجود دارند. چند کلیسا و ساختمان مهم هم می‌توانید در امتدادش ببینید.
کنزینگتون های استریت
«کنزینگتون های استریت» (Kensington High Street) تمام دیپارتمنت استورهای معروف مانند «بارکرز» (Barkers) را در خود جا داده است. این ساختمان آردکویی متعلق به سال ۱۸۷۰ بوده و هر چیزی که فکرش را بکنید، از پوشاک گرفته تا لوازم آرایشی و ناهار تا تلویزیون و ماشین ظرفشویی یا یک جفت کفش نو را به مشتریانش عرضه می‌کند.

باند استریت
«باند استریت» (Bond Street) یکی از خیابان‌های اصلی قلب «می‌فر» بوده و پر از مغازه‌های دیزاینرهای معروف و جواهرسازان گران قیمت است. برخی از برندهای لوکس مانند گوچی یا ورساچه و برندهای جواهرآلات مانند «کارتیه» و «تیفانی» هم در اینجا حضور دارند. می‌توانید برخی از خانه‌های حراجی معروف را هم در آن پیدا کنید.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

کلیسای وست مینستر لندن

 

کلیسای وست مینستر در لندن محل تاج‌گذاری، برگزاری مراسم عروسی و تدفین پادشاهان انگلیس و خاندان سلطنتی به حساب می‎آید.

همانطور که در آرامگاه پانتئون در پاریس می‌توانید از مقبره‌ی بزرگان تاریخ دیدن کنید، «کلیسای وست مینستر» (Westminster Abbey) در لندن نیز مقبره و یادبودهای سنگی بزرگان انگلیس را دربرمی‌گیرد. این کلیسا در کنار «ساختمان پارلمان بریتانیا» یا همان کاخ وست مینستر قرار گرفته است و گاهی پیش می‌آید که آن را با «کلیسای جامع وست مینستر» (Westminster Cathedral) واقع در خیابان ویکتوریا اشتباه می‌گیرند. درواقع کلیسای وست مینستر، یکی از معروف‌ترین بناهای مذهبی در جهان به شمار می‌رود و بیش از 1000 سال است که نقش مهمی در امور سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کشور انگستان دارد. کلیسای سن پل و وست مینستر، مراسم عروسی و تدفین بسیاری از خاندان سلطنتی را به خود دیده‌اند و هنوز هم رویدادهای مذهبی مهم در وست مینستر برگزار می‌شود؛ اما دیگر هیچ راهبی در آن زندگی نمی‌کند.

ظاهراً راهبان بندیکتی در سال 960 بعد از میلاد، صومعه‌ای در کنار رودخانه‌ی تیمز و در منطقه‌ای به نام «جزیره‌ی تورنی» (Thorny Island) ساختند که امروزه با نام محله‌ی وست مینستر شناخته می‌شود. «ادوارد یکم» که پادشاهی مذهبی بود، در سال 1040 دستور داد تا کلیسایی بزرگ و به سبک معماری رمانسک را جایگزین این صومعه و وقف «سنت پیتر» یا همان «پطرس مقدس» کنند و 25 سال طول کشید تا ساخت آن را به پایان برسانند. در آن زمان، کلیسایی با نام سنت پاول وجود داشت که با نام «ایست مینستر» (East-minster) به معنی «کلیسای شرقی» هم شناخته می‌شد. بنابراین نام این کلیسای جدید را «وست مینستر» (West-minster) به معنی «کلیسای غربی» گذاشتند تا با هم اشتباه گرفته نشوند.

این کلیسا تا 2 قرن به همان شکل به فعالیتش ادامه داد. اما در اواسط قرن سیزدهم، سبک گوتیک رواج بیشتری داشت و بناهای معروفی همچون «کلیسای جامع شارتر» (Chartres Cathedral) در پاریس و «کلیسای جامع کنتربری» (Canterbury Cathedral) در «کِنت» (Kent) به این سبک جدید ساخته شده بودند. بنابراین پادشاه وقت، یعنی «هنری سوم» دستور داد تا کلیسای وست مینستر را نیز به سبک گوتیک بازسازی کنند تا شایسته‌ی تدفین یا تاج‌گذاری پادشاهان انگلیس باشد. البته بعضی از بخش‌های کلیسای قبلی را به همان شکل باقی گذاشتند؛ اما در مجموع بیشتر قسمت‌ها را تغییر دادند و ساخت کلیسای گوتیک جدید را در سال 1269 به پایان رساندند. چندین بخش جدید را نیز به ساختمان آن اضافه و برج‌های آن را در سال 1745 افتتاح کردند.

کلیسای وست مینستر از سال 1066 به بعد، محل برگزاری تاج‌گذاری پادشاهان بوده و در کنار «کلیسای سنت مارگارت» (St Margaret's) و ساختمان پارلمان بریتانیا جزو میراث فرهنگی یونسکو به حساب می‌آید. 39 پادشاه، تاج سلطنت را در این کلیسا بر سر گذاشته‌اند و 17 پادشاه و ملکه، بعضی از دوک‌ها و کنتس‌ها در آن به خاک سپرده شده‌اند. کلیسای وست مینستر شامل قسمتی به نام «بخش شاعران» می‌شود که مقبره‌ و یادبود نویسندگان و بزرگانی همچون توماس هاردی، داروین، چارلز دیکنز، جفری چاوسر، شکسپیر، تی.اس. الیوت، اسکار وایلد، جین آستن، افرابن و خواهران برونته نیز در آن قرار دارد. یک پنجره‌ی بزرگ رنگی را هم در این کلیسا به «آیزامبارد کینگدام برونل» (Isambard Kingdom Brunel) اختصاص داده‌اند که از مهندسان برجسته‌ی دنیا به شمار می‌رفت. مقبره‌ی «سرباز ناشناس» (The Unknown Warrior) نیز متعلق به جنگاوری است که جان خود را در جنگ جهانی اول از دست داد و از هویت او اطلاعاتی در دست نیست.

این کلیسا در سال 1559 از کلیسای کاتولیک به کلیسای انگلیکان تبدیل شد و در سال 1560، جایگاه «مختص به شاهنشاهی» (Royal Peculiar) به آن تعلق گرفت؛ به این معنی که کلیسای وست مینستر، متعلق به پادشاه است و جزو قلمرو اسقف به حساب نمی‌آید. به همین دلیل، نام آن را به «کلیسای کالیجیِت سنت پیتر، وست مینستر» (Collegiate Church of St. Peter, Westminster) تغییر دادند. ازدواج شاهزاده ویلیام و کاترین میدلتون را نیز در سال 2011 در این کلیسا برگزار کردند. آخرین تاج‌گذاری انجام شده در کلیسای وست مینستر، متعلق به ملکه الیزابت است که به سال 1953 برمی‌گردد. علاوه بر برگزاری این مراسم مهم و جذب گردشگران مشتاق از سراسر دنیا، این کلیسا هنوز هم محلی برای عبادت محسوب می‌شود و در تعطیلات مذهبی و یکشنبه‌ها، مراسم مخصوص کلیسا را در آن انجام می‌دهند.

کلیسای وست مینستر، 4 باغ دارد که جدیدترینِ آن‌ها «باغ سنت کاترین» (St Catherine's Garden) و جالب‌ترین آن‌ها «باغ کالج» (College Garden) است. پیشنهاد می‌کنیم حتماً برنامه‌ی کاری این کلیسا را به صورت آنلاین چک کنید؛ زیرا ساعات بازدید در روزهای مختلف معمولاً با هم فرق دارند. همچنین قرار است از «گالری الماس ملکه» (The Queen’s Diamond Jubilee Galleries) در سال 2018 رونمایی شود. درهای این موزه، حدود 700 سال می‌شد که بر روی عموم بسته بود و با باز شدن آن می‌توانید از اشیا و عکس‌هایی دیدن کنید که تاریخ طولانی این کشور را به نمایش می‌گذارند. این کلیسا نزدیک «برج الیزابت» یا همان بیگ بن و بعضی دیگر از جاذبه‌های معروف لندن واقع شده و نیازی نیست برای بازدید از آن‌ها مسافتی طولانی را در رفت و آمد باشید.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

عجیب‌ترین‌ فرودگاه‌های جهان

 

فرودگاه‌هایی بربلندای کوه و یا در دل دره‌هایی عمیق وخطرناک!

تا کنون به این فکر کرده‌اید که علاوه بر مقصد گردشگری و سفرتان، فرودگاه نیز یک تجربه جدید و ماجراجویانه برای شما باشد؟  با وجود پیشرفت علم و تکنولوژی، هنوز‌ هم فرودگاه‌هایی در جهان هستند (به علت عوامل توپوگرافی) که هنگام فرود و یا تیک‌آف، نفس مسافران در سینه حبس می‌شود. در این مقاله می‌خواهیم ۸ فرودگاه عجیب و ترسناک را به شما معرفی خواهیم کرد که با دیدنشان بسیار متعجب خواهید شد و زبانتان از توصیف آن‌ها قاصر خواهد ماند:1. فرودگاه بین‌المللی پرنسس جولیانا - جزایر کارائیب
فرودگاه بین‌المللی پرنسس جولیانا که با نام فرودگاه بین‌المللی سنت مارتن نیز شناخته می‌شود فرودگاه اصلی جزیره سنت مارتن در دریای کارائیب است که در بخش هلند نشین کشور سنت مارتن واقع شده است. تصاویر گرفته شده از درون هواپیما در زمان فرود هنگامی‌ که از زمین با فاصله کمی پرواز می‌کند به یک پدیده جهانی تبدیل شده است. مسیر فرود هواپیما مستقیماً پس از ساحل شنی این جزیره‌ی خارق‌العاده آغاز شده و خلبان را به عبور و پرواز در فاصله‌ای کمتر از 10 تا 20 متری سر گردشگران حاضر در جزیره مجبور می‌کند. این تجربه عجیب بدون خطر نیست زیرا بسیار معمول است که قطعات کوچک شن و ماسه در اثر عبور هواپیما به گردشگران برخورد کند.

2. فرودگاه تنزینگ هیلاری - نپال
تا حالا به فکر سفر به قله اورست بوده‌اید؟ کسانی که این سفر را انتخاب می‌کنند اولین تجربه جدید و منحصر به فرد خود را به محض رسیدن به فرودگاه این شهر تجربه خواهند کرد. مسیر فرود این فرودگاه تنها 527 متر و با زاویه 12 درجه پیش از پرتگاهی با بیش از صد متر واقع شده است؛ نقطه ترشح آدرنالین خالص! تنزینگ هیلاری به نظر بسیاری از مسافران، خطرناک‌ترین فرودگاه جهان است. این فرودگاه در ارتفاع ۲۸۶۰ متری از سطح دریا واقع شده و اگر سرعت هواپیما در هنگام فرود بیش از حد باشد و خلبان نتواند قبل از رسیدن به پایان باند هواپیما را متوقف کند قطعا به درون پرتگاه سقوط می کند.

3. فرودگاه بین‌المللی مادیرا - پرتغال
نه تنها برای خلبانان تازه‌کار بلکه تقریباً برای تمامی خلبانان هیچ فرودی به سختی فرود در این فرودگاه نیست. خلبانان می‌بایست قبل از چرخش به راست، خود را به شیب کوه نزدیک کنند؛ اما این تجربه دشوار و پرخطر ارزشش را خواهد داشت زیرا که جزیره با چشم‌اندازهای خیره کننده ظاهر شده و گردشگران را با مناظر و پوشش گیاهی سبز و صخره‌های جذاب شگفت‌زده خواهد کرد. باند این فرودگاه توسط 180 ستون روی دره نگه داشته شده است.

4. فرودگاه بین‌المللی ماله - مالدیو
این «بهشتِ تعطیلاتِ گرمسیری» یکی از بهترین و زیباترین تجربه‌های فرود را برایتان رغم خواهد زد. مسیر فرود در یک جزیره کوچک در اقیانوس هند و در آب‌های فیروزه‌ی قرار گرفته است. این فرودگاه، بهترین راه برای شروع تعطیلاتی شما در این جزیره و کشور مالدیو است. طول باند این فرودگاه 3200 متر است و یکی از مجهز‌ترین فرودگاه‌های بین المللی به حساب می‌آید که امکاناتی چون رستوران، کافه، سرویس‌های بهداشتی و دوش مجانی در بیرون از سالن ترمینال دارد.

5. فرودگاه بارا - اسکاتلند
به نظر شما فرود آمدن در ساحل چه احساسی خواهد داشت؟ در جزیره‌ی بارا در اسکاتلند شما می‌توانید این تجربه را برای خود رغم بزنید! بارا تنها فرودگاهی در جهان است که از ساحل به عنوان محلی برای تیک‌آف هواپیما استفاده می‌شود. این فرودگاه سه باند بر روی ساحل دارد و از آنها به عنوان محلی برای فرود و برخاست هواپیما استفاده می‌کند. مسئولان برج مراقبت در جزیره بارای اسکاتلند باید تمام گزارش‌های استاندارد هواشناسی و ترافیک هوایی را مرور کنند، اما هم‌زمان نیز باید حواسشان به یک عامل نسبتا غیرعادی نیز باشد: جدول جزر و مد! یکی از سه باند فرود بارا، باند فرود صدفی شکلی است که در شرایط مدی شدید زیر آب می‌رود.

6. فرودگاه پارو - بوتان
یکی از خطرناک‌ترین مسیرهای فرود را می‌توان در امپراطوری رمز‌آلود بوتان در میان قله‌های رشته کوه‌های هیمالیا یافت که تنها تعداد کمی از خلبانان قادر به پرواز و فرود در این فرودگاه هستند. هرکس جرات این فرود را به خود بدهد، با گنجینه‌ای از تجربه‌های فراموش نشدنی از شهر کوچک بوتان که در میان جذاب‌ترین مقصدهای گردشگری قرار دارد باز خواهد گشت. این فرودگاه در وسط رشته کوه‌های هیمالیا یا به طور دقیق‌تر در وسط یک دره تنگ و باریک قرار دارد.

7. فرودگاه اسکیاتوس - یونان
فرودگاه کوچک اما مملو از احساس! این فرودگاه برای نورها و پروژکتورهای هواپیما در دنیا شناخته شده است. برای اجرای یک فرود دقیق خلبان می‌بایست با ارتفاع بسیار کمی پرواز کند و در طول این فرود به گردشگران این فرصت را برای یک تجربه شگفت‌انگیز و ترشح آدرنالین برای دیدن و نزدیک شدن به هواپیما می‌دهد. شما این حجم از ترشح آدرنالین و این تجربه را در هیچ جای این جزیره آرام و خواب نخواهید یافت.

8. فرودگاه کویینزتاون - نیوزلاند
زیباترین فرودگاه جهان، لقبی است که نشریه PrivateFly به فرودگاه کویینزتاون داده است. این فرودگاه که در مرکز بی‌نظیرترین چشم‌اندازهای جهان واقع شده، نمای بسیار زیبایی به کوهستان، دریاچه و رودخانه پرخروش دارد. با وجود دریاچه واکاتیپو در پشت صحنه و کوهستان پوشیده از برف در افق، فرود در فرودگاه نیوزلاند یکی از بهترین تجربه‌های شما خواهد بود.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

بهترین مقاصد برای سفرهای خانوادگی

 

سفر رفتن با بچه‌ها می‌تواند به گسترش دیدگاه‌ آن‌ها درباره‌ی زندگی و فرهنگ مردم سراسر دنیا کمک بسیاری کند.

با این سفرهای الهام بخش دید فرهنگی خانواده را وسیع‌تر کنید. بیشتر خانواده‌ها طرفدار بردن بچه‌ها به سفر نیستند، چرا که فکر می‌کنند سفر با کودکان مساوی است با بردن وسایل اضافه‌ و گوش کردن به بهانه گیری‌های آن‌ها؛ اما باید به این نکته توجه داشت که سفر خانوادگی عمق فکری کودکان افزایش می‌دهد. در ادامه مقاصدی که باعث خوش گذرانی به تمام اعضای خانواده می‌شود را به شما معرفی می‌کنیم.۱. عمان
عمان شروع عالی و بسیار مناسبی برای گشتن در کشورهای خاورمیانه است. مسقط، شهری که ساختمان‌هایش سرسختانه به قوانین سنتی معماری چسبیده‌اند، می‌تواند به فرزندان‌تان تصویر کاملی از زندگی قرون گذشته بدهد. سوار قایق‌های یک دکله شوید و دریانوردی کنید یا ماهیگیرها را در حال کار ببینید. در خارج از پایتخت، دهکده‌هایی با خانه‌های خشتی، قلعه‌ها و باروهای قدیمی، بازارهای روباز، همه و همه اوقات خوشی را برایتان فراهم خواهند کرد. قبل از این که کم کم چمدانتان را جمع و جور کنید و برگردید، یادتان نرود که در ساحل تمیز و گرم آن کمی استراحت کنید. در نهایت، چیزی که بیش از همه در خاطرتان می‌ماند، برخورد گرم و مهمان نوازی عمانی‌ها است.

۲. نروژ
فرهنگ اسکاندیناویایی محبوبیت خاصی بین مسافران حرفه‌ای دارد. هرچند تزئینات پر زرق و برق و غذاهای بی نظیر نروژی شاید چندان محبوب بچه‌ها نباشد؛ اما به میمنت رفت و آمدهای خانوادگی به این کشور و ورودی رایگان برای کودکان زیر ۸ سال، نروژ روز به روز مملو از خانواده‌هایی می‌شود که آمده‌اند تا فرزندان‌شان را با این ورزش محبوب اسکاندیناویایی آشنا کنند: اسکی! می‌توانید در موزه‌ کشتی های وایکینگی بگردید، به شهربازی‌هایی بروید که غول‌ها و قصرهای پریان دارد، گوزن‌های شمالی را ببینید و برای سورتمه‌سواری با سگ‌های هاسکی آماده شوید! سفر به نروژ، در یک چشم به هم زدن فرزندتان را تبدیل به طرفدار پر و پا قرص فرهنگ اسکاندیناویایی می‌کند. حواستان باشد که فاصله‌ی بین شهرها در نروژ بسیار زیاد است؛ پس طوری برنامه‌ریزی کنید که درگیر سفرهای بین شهری طولانی نشوید.

۳. نامیبیا
اگر می‌خواهید فرزندان‌تان را با زندگی مردم جنوب آفریقا آشنا کنید، نامیبیا نقطه‌‌ی خوبی برای شروع است. برای اقامت خانواده‌ها مکان‌های ارزان و با کیفیتی وجود دارد. جاده‌ها، تازه ساز هستند و خدمات بهداشتی-درمانی خوبی هم ارائه می‌شود. درست است که نامیبیا بهترین مکان برای تماشای حیات وحش محسوب می‌شود، اما از طرفی کمک می‌کند کودکان با فرهنگ مدرن قبیله‌ای بیشتر آشنا شوند. البته تورهای سافاری تنها کودکان بالای هشت سال را می پذیرند. اگر فرزندی زیر هشت سال دارید به فکر این باشید که خودتان رانندگی کنید که البته در این صورت، زیبایی مناطق اطراف را هم از دست نمی‌دهید.

۴. مکزیک
از گردش در خرابه‌های آزتکی، راه رفتن در میدان یک شهر کوچک مستعمراتی، دیدن آثار نقاشی فریدا (Frida) و بلال خوردن روی چوب، مکزیک با همه‌ی قوا، هر پنج حس شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد! به مکزیکوسیتی بروید، با مردم محلی روی ساحل دراز بکشید و استراحت کنید یا قطاری را سوار شوید که از لابه‌لای شکاف‌های باریک و ترسناک تنگه‌ی مسی (Copper Canyon) می‌گذرد. می‌دانید بهترین قسمت کجاست؟ مکزیکی‌ها عاشق بچه‌ها‌ هستند. اگر جوری برنامه‌ریزی کنید که سفرتان به اوایل نوامبر بیفتد، می‌توانید فستیوال روز مردگان (The Day of the Dead) را از نزدیک ببینید و شاهد نمایش جذابی از فرهنگ اصیل مکزیکی باشید.

۵. ایتالیا
هم ایتالیایی‌ها عاشق بچه‌ها هستند و هم بچه‌ها عاشق ایتالیا! علاوه بر پیتزا و پاستا، بهترین بستنی‌های جهان را در ایتالیا پیدا می‌کنید. اما چگونه هم از سایر توریست‌ها فرار کنید و هم ایتالیای واقعی را به هر دو شکل سنتی و مدرن بشناسید؟ به امیلیا-رومانیا (Emilia-Romagna) بروید! برای دوستداران غذا، گوشت پارما (Parma) و پنیر پارمزان به وفور یافت می‌شود. موزاییک‌های شهر راونا (Ravenna) سلیقه‌ی هر دوستدار معماری‌ را ارضا می‌کنند و بولونیای (Bologna) زیبا با پیشینه‌ی تاریخی‌اش، برای طرفداران تاریخ بی‌نظیر است. البته همه‌ی این‌ها دلیل نمی‌شود که ساحل محشر ریمینی (Rimini) را جا بیندازید یا از آثار هنری بیشتری در فِرِرا (Frerra) دیدن نکنید یا برای دیدن کلیسای جامع مودنا (Modena) به این شهر نروید! موزه‌ی تاریخ بولونیا، با تجهیزات چند رسانه‌ای و سه بعدی، تاریخچه‌ی شهر را به صورت یک فیلم نمایش می‌دهد که دیدنش خالی از لطف نیست.

۶. اسکاتلند
همه‌ی ماجراجویی‌های جالب باید به اسکاتلند ختم شود. پس شما هم کلاس تاریخ و فرهنگ خانواده را به اسکاتلند ببرید و در یکی از جزیره‌های زیبای آن، یعنی اورکنی (Orkney) برگزار کنید! به محض قدم گذاشتن در اینجا، با پنج هزار سال تاریخ برای کاوش کردن روبه‌رو خواهید شد، از بقایای دهکده‌ی عصر نوسنگی در اسکارا بِرای (Skara Brae) گرفته تا میراث وایکینگ‌ها در کرک وال (Kirkwall) و نقش جزیره‌ی اورکنی در جنگ جهانی دوم! مستندات این آخری هم در موزه‌ی نظامی «اسکاپا فلو» (Scapa Flow) می‌توانید ببینید. اگر احساس کردید که کلاس تاریخ برای امروز کافی است، به سواحل زیبای جزیره بروید و استراحت کنید یا غذاهای خوشمزه‌ی اسکاتلندی را کشف کنید. شاید خوش شانس باشید و بتوانید با یک رقص سنتی اسکاتلند را در یک کافه‌ ببینید.

۷. هلند
اگرچه آمستردام، پایتخت هلند به خاطر تفریحات بزرگسالانه‌اش معروف است، اما یکی از بهترین‌ مناطق برای سفر‌های خانوادگی به شمار می‌رود. البته اگر دنبال تفریحات جدی هستید، موزه‌ی نیمو (NEMO) برای دوستداران علم و موزه‌ی ملی آمستردام (Rijksmuseum) برای هنردوستان بهترین مکان‌ها هستند. خانه‌ی نویسنده‌ی معروف یهودی-آلمانی در جنگ جهانی دوم، آن فرانک (Anne Frank) هم از دیگر نقاط جذاب آمستردام است. می‌توانید در کنار کانال‌ها دوچرخه‌سواری کنید، پن‌کیک‌های خوشمزه و معروف هلندی میل کنید یا در ووندل پارک (Vondelpark) کلی انرژی بسوزانید! انتخاب با شماست. در ضمن، هر دو موزه‌ ون گوگ و رامبراند برنامه‌های تفریحی خاصی برای بچه‌ها برگزار می‌کنند.

۸. ژاپن
کیوتو در ژاپن بهترین جا برای کودکانی است که با فرهنگ شرقی آشناتر شوند. حتماً از معبد فوشیمی‌ ایناری (Fushimi Inari) با دروازه‌های بی نظیرش دیدن کنید. این معبد نمونه‌ی عالی از یک معبد قدیمی است. معبد شیورِن-این (Schoren-in) هم با باغ‌های بی‌نظیر، جنگل درختان بامبو و رودخانه‌ای با ماهی‌های کپور مکان مناسبی برای بازدید است. به بازار چهارصد ساله‌ی نیشیکی (Nishiki) بروید تا خوراکی‌ های لذیذ ژاپنی را کشف کنید. در اوایل بهار، «باغ گیاه‌شناسی کیوتو» برای پیک نیک یا دیدن شکوفه‌های گیلاس گزینه‌ی خیلی خوبی محسوب می‌شود.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

حقایق شگفت انگیز درمورد سن پترزبورگ

 

سن پترزبورگ با جاذبه‌های معماری، تاریخی و جغرافیایی خود، هرساله گردشگران فراوانی را به پایتخت فرهنگی روسیه می‌کشاند.

توریست‌ها به‌ندرت از حقایق شگفت‌انگیز این شهر مطلع هستند. سن پترزبورگ یکی از پربازدیدترین شهرهای روسیه است. برخی به خاطر معماری، برخی به خاطر تاریخ و برخی دیگر برای دست یافتن به تجربه‌ای غنی به این شهر می‌آیند. این دلایل هر چه که باشند، دانستن حقایق شگفت‌انگیز در مورد سن پترزبورگ به شما کمک می‌کند تا این شهر را بهتر بشناسید.سن پترزبورگ در گذشته به لنینگراد مشهور بود
سن پترزبورگ توسط تزار پِتر اول بنا نهاد شده است. به باور بسیاری، او نام این شهر را به احترام خود انتخاب کرده است؛ اما در حقیقت، نام شهر از حافظ مقدس تزار، سنت پِتِر، گرفته شد. پس از جنگ جهانی اول، احساسات ضد آلمانی به‌شدت گسترش یافت و نام شهر به پتروگراد (Petrograd)، که در مقایسه با سن پترزبورگ کمتر آلمانی به نظر می‌رسید، تغییر کرد. پس از انقلاب سوسیالیستی، نام شهر به احترام انقلابیِ کمونیست، ولادیمیر لنین، به لنینگراد تغییر یافت. سرانجام نام شهر پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی به سن پترزبورگ بازگشت. مردم شهر در حالت محاوره‌ای آن‌را «پیتر» صدا می‌کنند.

سن پترزبورگ در گذشته پایتخت روسیه بود
تنها ۱۰ سال پس از تأسیس شهر، سن پترزبورگ در سال ۱۷۱۲ تبدیل به پایتخت جدید روسیه شد. این شهر، تنها به‌جز یک وقفه‌ی چهارساله، برای مدت ۲۰۰ سال بعد پایتخت روسیه باقی ماند. تنها در خلال انقلاب ۱۹۱۷ و زمانی که کشور شروع به فاصله گرفتن از تاریخ سلطنتی خود کرد، مسکو لقب پایتخت روسیه را به دست آورد.

سن پترزبورگ از یک محاصره جان سالم به در برد
در طول جنگ جهانی دوم و زمانی‌که سن پترزبورگ هنوز به لنینگراد مشهور بود، نیروهای آلمانی شهر را تصرف و ورودی و خروجی‌های آن را مسدود کردند. هیتلر قصد داشت پس از فتح شهر یک ضیافت شام در هتل آستوریا (Astoria) برپا کند. با این‌حال، او هرگز موفق به انجام چنین کاری نشد. مردم گرسنه برای مدت تقریباً ۹۰۰ روز سرمای سوزان را بدون دسترسی به آب و برق تحمل کردند. میلیون‌ها شهروند جان سپردند، اما آن‌ها مصمم بودند تا پای جان از شهر خود دفاع کنند. ایستگاه‌های رادیویی محلی آهنگی از یک زمان‌سنج تیک‌تاکی را پخش می‌کردند، بنابراین محلی‌ها می‌دانستند که قلب شهرشان هنوز در حال تپیدن است. در پایین بنای یادبود مدافعان قهرمان لنینگراد، همچنان می‌توان صدای قلب تپنده‌ی شهر را شنید.

سن پترزبورگ در گذشته یک باتلاق بود
یکی از دلایلی که تزار پتر اول می‌خواست سن پترزبورگ را بسازد، اتصال روسیه به اروپا از طریق راه‌های آبی بود. قبل از اینکه سن پترزبورگ ساخته شود، این منطقه یک باتلاق غیرقابل‌ سکونت بود که در معرض آب‌وهوای خشن قرار داشت. تزار دستور داد ارتشی از ۴۰۰۰۰ رعیت شروع به ساخت شهر کند. از آن‌ها خواسته شده بود که وسایل خود را به همراه بیاورند و راهی این باتلاق شوند. برخی صدها کیلومتر را با پای پیاده طی کردند و شمار زیادی در راه جان دادند. بر اساس برآوردها، سن پترزبورگ حیات خود را مدیون حدوداً صد هزار کشته است.

ارتشی از ۵۰۰۰ گربه برای گرفتن موش ها و نجات شهر از طاعون بسیج شدند
شماری از گربه‌های شهر در خلال قحطی سن پترزبورگ در جنگ جهانی دوم به‌منظور نجات مردم از گرسنگی قربانی شدند؛ اما خیلی زود، شهر با یک بحران بهداشت عمومی روبه‌رو شد. موش‌ها به سیلوهای غذای مردم نفوذ کردند و پس از خوردن آذوقه‌ی شهر، فضولاتی از خود به‌جای گذاشتند. آن‌ها با این کار بیماری‌های مرگ‌آسایی را برای مردم آوردند. برای کنترل این بحران، ارتشی از ۵۰۰۰ گربه بسیج شدند. به‌منظور گرامی‌داشت یاد این سربازان شجاع، می‌توان گربه‌ی برنزی یِلیسی (Yelisei) را در بالای مرکز تجاری اِلیسیِف (Eliseyev) در خیابان مالایا سادووایا (Malaya Sadovaya) مشاهده کرد. دوست او، واسیلیسا (Vasilisa) نیز در طرف دیگر خیابان به چشم می‌خورد. بر اساس یک خرافه‌ی محلی، باید یک آرزو کرد و پولی را در زیر پای یِلیسی انداخت.

هوا در سن پترزبورگ برای مدت سه هفته در فصل تابستان به طور شبانه روزی روشن است
سن پترزبورگ از اواسط ژوئن تا اوایل جولای پدیده‌ای را تجربه می‌کند که «شب‌های سفید» نام دارد. شهر در تمام این مدت به سبب نور خورشید روشن است و همین امر رویدادهای فرهنگی و قدم زدن‌های دیرهنگام شبانه را بسیار جذاب می‌کند. به‌علاوه، این مدت از سال زمان برگزاری فستیوال شب‌های سفید است. در این فستیوال اجراهایی از رقص باله، اپرا و ارکستر در سالن مشهورِ تئاتر مارینسکی (Mariinsky) برگزار می‌شود.

دیدار از مشهورترین موزه سن پترزبورگ به ۲۵ سال زمان نیاز دارد
سن پترزبورگ به‌عنوان پایتخت فرهنگی روسیه، دارای بیش از ۸۰۰۰ جاذبه‌ی تماشایی است. یکی از مشهورترین گزینه‌ها، موزه‌ تاریخی آرمیتاژ نام دارد. این موزه میزبان بیش از ۳ میلیون اثر هنری و فرهنگی است. باوجود ۴۰۰ اتاق در ۵ ساختمانِ به‌هم‌پیوسته در ۳ طبقه، ماه‌ها و حتی سال‌ها زمان می‌برد تا بتوان از تک‌تک آثار موجود در آرمیتاژ دیدن کرد. بر اساس یک محاسبه‌ی تخمینی، اگر برای دیدار از هرکدام از اشیاء این موزه یک دقیقه در مدت ۸ ساعت از روز زمان صرف کنید، به ۲۵ سال وقت برای تماشای تمامی آثار در آرمیتاژ نیاز خواهید داشت.

سن پترزبورگ ۳۴۲ پل دارد
اگرچه سن پترزبورگ شهری واقع‌شده در جزایر است و ارتباط نزدیکی با آب دارد، اما اولین پل‌های موجود در آن در همان اوایل ساخته نشدند. تزار پتر اول رؤیای خلق شهری به‌مانند ونیز را در سر داشت تا مردم با قایق در اطراف جابجا شوند. اولین پل‌های شهر کمی پس از مرگ وی ساخته شدند و حالا سن پترزبورگ دارای ۳۴۲ پل است.

سن پترزبورگ عمیق ترین تونل متروی زیرزمینی در جهان را دارد

بر اساس میانگین عمق تمامی ایستگاه‌های متروی جهان، سن پترزبورگ یکی از عمیق‌ترین ایستگاه‌های مترو را دارد. دلیل اصلی این اتفاق زمین‌شناسی منحصر به‌فرد شهر عنوان می‌شود که بارها تلاش‌ها برای ساخت شبکه‌ی مترو را با مشکل مواجه کرده است. در یک مورد، کارگران به‌طور تصادفی در حین حفاری به حفره‌ای زیرزمینی از رودخانه‌ی نِوا (Neva) برخورد کردند که بعدها طغیان کرد. عمیق‌ترین ایستگاه مترو آدمیرال تِیسکایا (Admiralteyskaya) نام دارد که ۸۶ متر در زیر زمین است.

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

خیابان تورسکایا مسکو

 

خیابان توِرسکایا، همچون یک جواهر گران‌بهای عتیقه در مرکز مسکو می‌درخشد.

این خیابان یک مرکز فرهنگی و تاریخی است که برخی از مهم‌ترین جزئیات تاریخ روسیه را یادآوری می‌کند. خیابان تورسکایا (Tverskaya) اصلی‌ترین، مرکزی‌ترین و طولانی‌ترین خیابان‌ های مسکو است. به‌درستی که این خیابان یک جواهر تاریخی واقعی در پایتخت روسیه است. خیابان تورسکایا از دروازه ورودی اصلی به کرملین آغاز می‌شود، از میدان پوشکین می‌گذرد، به میدان تئاتر و تالار کنسرت چایکوفسکی می‌رسد و سپس از تمام محله مرکزی مسکو می‌گذرد. خیابان پر از ساختمان‌های پرابهت قدیمی، فروشگاه‌های بزرگ، کافه‌ها، رستوران‌ها و حتی موزه‌های کوچکی از خانه‌های اهالی مشهور مسکو است که زمانی در این‌جا زندگی یا کار می‌کردند. این منطقه یکی از دلپذیرترین نواحی مسکو برای گردش روزانه یا صرف غذا است. متن پیش‌رو برخی از مهم‌ترین حقایق تاریخی درباره این خیابان را به جزئیات بیان می‌کند.

خیابان تورسکایا مکان مورد علاقه‌ شاعران روسی بود
باورتان بشود یا نه، هنوز هم در کوچه‌های خیابان تورسکایا مجسمه‌های بسیاری وجود دارد که به دو تن از معروف‌ترین شاعران روس یعنی یسنین و پوشکین تقدیم شده است. دسترسی به این مکان‌ها آسان و عکاسی از آنها خوشایند است. این مکان‌ها خلوت بوده و هرگز چندان شلوغ نمی‌شوند.

مرشد و مارگاریتا، رمان کلاسیک بولگاکوف، در محله تورسکایا نوشته شده است
پاتریارک پاندز (Patriarch Ponds) یکی از مناطق معروف در محله تورسکایا، جایی است که در آن کتاب مشهور «مرشد و مارگاریتا» توسط میخاییل بولگاکوف نوشته شد و تمام فعالیت‌های مرتبط با آن درست در اطراف پاندز صورت گرفت. محله پاتریارک پاندزِ فعلی در پایتخت، یکی از گران‌ترین مناطق مسکونی در مسکو و مکان مورد علاقه مردم محلی برای گذراندن تعطیلات آخر هفته است.

خیابان تورسکایا، برای مدتی طولانی خیابان گورکی نامیده می‌شد
در دوران حکومت شوروی، این خیابان به یاد نویسنده‌ی مشهور سوسیالیست، ماکسیم گورکی -یکی از نویسندگان مورد علاقه‌ی لنین- به نام خیابان گورکی تغییر نام یافت. پس از آن، به مهم‌ترین خیابان شهر در مسکو بدل شد و بسیاری از پروژه‌های معماری دوران شوروی دولتی و تحت مدیریت شخص لنین در این‌جا انجام شد. نام اصلی خیابان در سال ۱۹۹۰ به آن بازگشت.

اولین رستوران مک‌ دونالد در روسیه در خیابان تورسکایا افتتاح شد
اولین باری که این فست فود آمریکایی در روسیه تاسیس شد به سال ۱۹۹۳ باز می‌گردد. در آن سال برای نخستین بار درهای مک‌دونالد به‌روی مردم در خیابان تورسکایا باز شد و تعداد زیادی از مردم در صف‌های طولانی ساعت‌ها منتظر شدند تا طعم این غذای فست فودی امریکایی را مزه کنند.

متد معروف بازیگری استینسلاویسکی در خیابان تورسکایا ایجاد شد
کنستانتین استینسلاویسکی (Stanislavski) و ولادیمیر نمیروویچ دانجنکو (Nemirovich-Danchenko) با هم در تئاتر هنری چخوفِ مسکو در منطقه تورسکایا کار می‌کردند. در این محل، آن‌ها یک سبک تئاتری فوق‌العاده واقع‌گرایانه را ابداع کردند که بعدها به‌عنوان روش بازیگری شناخته شد و به یکی از اصلی‌ترین سیستم‌های پیشروِ بازیگری برای تمام بازیگران در سراسر جهان بدل شد.

اولین هتل مسکو در خیابان تورسکایا تاسیس شد
هتل ملی، واقع در تقاطع خیابان‌های تورسکایا و موکاوایا (Mokhovaya)، یکی از نخستین هتل‌های بین‌المللی و ملی در مسکو بود که پیش از انقلاب معروف روسیه تاسیس شد. درست بعد از انقلاب، لنین دستور داد دولت بلشویکی از ساختمان‌های قدیمی‌اش به این هتل نقل مکان کرده و به عنوان دفاتر اداری از آن استفاده کند.

بزرگترین و قدیمی‌ ترین ساختمان تلگراف در مسکو در خیابان تورسکایا واقع شده است
این ساختمان در سال ۱۹۲۶ ساخته شد و هنوز هم یکی از مهم‌ترین پروژه‌های ساختمانی شوروی در روسیه به‌شمار می‌آید. ساختمان تلگراف فعلی، توسط بسیاری از شرکت‌های کوچک و ذهن‌های خلاق که ترجیح می‌دهند در چنین شرایطی کار کنند، مثل یک دفتر در فضای باز استفاده می‌شود.

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

سفر به ۱۰ کشور برای کاهش استرس

 

حتماً روزهای کاری سخت و پر استرس را پشت سر می‌گذارید و چشم انتظار تعطیلی و یافتن مقصدی مناسب برای سفر هستید.

بدون شک انتخاب مقصد مناسب از بین گزینه‌های بی‌شماری که وجود دارد کار دشواری به نظر می‌آید؛ از طرفی هم احتمالاً ظرف تحمل استرس و فشار روزانه‌تان هم لبریز شده است. اگر به دنبال رهایی هستید، پیشنهاد می‌کنیم به این ۱۰ کشور سفر کنید تا مناظر طبیعی و غیرطبیعی چشم‌گیرشان خستگی را از تن‌تان به در کند.1. نپال
مناظر طبیعی نپال یکی از زیباترین و سورئال‌ترین مناطق طبیعی در جهان به شمار می‌آید. حتی بهترین گردشگران هم خود را مسحور و شیفته‌ی مناظر نفس‌گیر نپال می‌یابند. با داشتن ۵ فصل بهار، تابستان، موسمی، پاییز و زمستان، نپال جزو گزینه‌های اول سفر باید باشد. نه تنها این کشور قطب کوهنوردی دنیاست، بلکه برای مسافرت هم بسیار ارزان است.

2. نروژ
نروژ در اصل «نوردوگ» (Nordweg) به معنای «راه شمالی» نامیده می‌شد. نروژ بهشتی دیگر برای کوهنوردان محسوب می‌شود و برای کسانی است که عاشق کشف کردن یخچال‌ها و دره‌های یخی هستند یا به دنبال آسمانی با شفق‌‌های رنگارنگ می‌گردند. از ماه آگوست، می‌توانید پایان خورشید نیمه‌شب را ببینید یا اگر خوش شانس باشید، به تماشای نمایش رقص شفق‌های قطبی بنشینید.

3. ایسلند
ایسلند از نظر آتفشانی و زمین‌شناسی جزیره‌ای فعال به حساب می‌آید. این کشور اساساً روی فلاتی قرار دارد که دارای شنزار، گدازه‌های آتش فشانی، کوه‌ها و یخچال است. تنوع مناظری که ایسلند دارد، آن را به یکی از زیباترین کشورهای جهان مبدل کرده و از نظر بصری ایسلند برای مسافران و گردشگران خلوتگاهی دنج برشمرده می‌شود. به علاوه بازدید‌کنندگان این جزیره می‌توانند به لذتی ویژه‌، یعنی استراحت در چشمه‌های آب داغ معدنی بپردازند تا ذهن و جسم‌شان را از استرس و فشار دور کنند.

4. استرالیا
استرالیا از لحاظ دیدنی و سرگرمی، تنوع بسیاری دارد. پارک‌های ملی استرالیا و رنج وسیع مناظرش، دلایل فوق‌العاده بودن این کشور هستند. از «پارک ملی شبه جزیره‌ی مورنینگتون» (the Mornington Peninsula National Park) که رو به دریاست بگیرید تا «صخره‌ی بزرگ مرجانی» (the Great Barrier Reef) به عنوان یکی از شگفتی‌های دنیا، همه و همه از زیبایی‌های بی‌پایان استرالیا است. باید اضافه کرد که سازه‌های معماری در این کشور از این زیبایی مستثنی نیستند، مثل خانه‌ اپرای سیدنی (the Sydney Opera House) که در یکی از مناطق جذاب شهری قرار دارد و از نمادهای استرالیا می‌باشد.

5. رومانی
تاریخ رومانی غنی شده از داستان‌های حماسی شاهزادگان در نبرد با جنگجویان خشن عثمانی است. نمونه‌ی واقعی از قصرهای داستان‌های جن و پری را می‌توانید در رومانی پیدا کنید. با بیست دقیقه پیاده روی از مرکز شهر در «ترانسیلوانیا» (Transylvania)، به «کاخ پِلِش» (Peleş) می‌رسید؛ قصری با برج و بارو‌های بلند و سالن‌های بسیار بزرگ! تصور کنید این کاخ به قدری عظیم است که در تور اولیه فقط ۴۰ دقیقه‌ صرف دیدن ۱۰ اتاق طبقه‌ی همکف می‌شود و ۲ تور دیگر برای بازدید از طبقات اول و دوم نیاز دارید.

6. آفریقای جنوبی
با داشتن بیش از ۲۱ پارک ملی، ۸ میراث جهانی، چندین مایل خط ساحلی و آب‌وهوای خاص، آفریقای جنوبی بدون شک سفر بی‌نظیر و تجربه‌ای فراموش نشدنی را صد‌ در‌ صد تضمین می‌کند. اگر از عاشقان حیات وحش هستید، دیدن ۵ سافاری بزرگ آفریقای جنوبی از فرصت‌هایی که تنها یک‌ بار به دست می‌آید. این ۵ سافاری به بوفالو، فیل، شیر، پلنگ و کرگردن اشاره دارد که از خطرناک‌ترین حیوانات برای شکار محسوب می‌شوند.

7. پرو
پرو برای چیزهای بسیاری مشهور است؛ از جمله «جاده‌ی کوهستانی اینکاها» (The Inca Trail) به سوی «ماچو پیجو» (Machu Picchu). ماچو پیچو با قدمت ۱۵۰۰ ساله شهر سنگی‌ست که ۲۴۳۰ متر از دریا ارتفاع دارد. بیشتر باستان‌شناسان معتقدند این شهر برای امپراطوری اینکاها، پاچوکوتی (Pachacuti) ساخته شد. جاده‌ی کوهستانی که به این شهر ختم می‌شود شامل سه مسیر «مالپاتا» (Mollepata)، «کلاسیک» (Classic) , «وان دی» (One day) است که با هم طلاقی دارند. مالپاتا طولانی‌ترین مسیر با گذرهای بلند کوهستانی است که قبل از «وارمیوانیوسکا» (Warmiwañusqa)، به معنای «زن مرده»، توسط مسیر کلاسیک قطع می‌شود.

 8. یونان
یونان با پیشینه‌ی افسانه‌ای و حال و هوای شگفت انگیزی که دارد یکی از بهترین نقاط برای تمدد اعصاب است. هر کدام از جزایر یونان آن هم‌جوار ساحلی زیبا می‌شود. اگر به ساحل علاقه‌ای ندارید و مناظر شهری را بیشتر می‌پسندید، آتن (Athens)، پایتخت این کشور نمادهای مهم معماری دنیا را در خود جای داده است. به آکروپلیس (Acropolis)، دژ باستانی در بلندترین نقطه شهر بروید و از آن جا به نمای روبه‌رویتان نظاره کنید تا آرامش را دریافت کنید.

9. اسکاتلند
رشته کوه‌های عظیم، خلیج‌های درخشان، سواحل مواج و هرچه که بخواهید در اسکاتلند یافت می‌شود. مناظر و جغرافیای خاص این کشور فضای زیادی برای گردش و اکتشاف فراهم می‌کند. دریاچه‌ی «لاخ لومان» (Loch Lomand) و «پارک ملی تراسکس» (The Trossachs National Park)، اولین پارک ملی اسکاتلند، بهشت افرادی است که عاشق قدم زدن و طبیعت بکر هستند.

10. ایرلند
ایرلند به معنای واقعی کلمه خیره‌‌کننده بوده و کافی است به جزیره‌ی «اِمرالد» (the Emerald Isle) سری بزنید تا احساس کنید از واقعیت جدا شده‌اید. یکی نقاط معروف ایرلند، «صخره‌های موهه» (the Cliffs of Moher) است که با ارتفاع 202 متر قد برافراشته‌اند. در یک روز آفتابی، امتداد «جزایر اَرِن» (the Aran Islands) به سوی «خلیج گَلوِی» (Galway Bay) منظره‌ای فوق‌العاده را می‌سازد. از لبه‌ی صخره می‌توانید به صدای برخورد امواج گوش دهید یا در هنگام غروب، وقتی که بسیاری از اتوبوس‌های توریستی منطقه را ترک کرده‌اند، آسمان نارنجی را تماشا کنید.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

جاذبه های گردشگری سن پترزبورگ

 

شهر «سن پترزبورگ» شهری بندری رو به دریای بالتیک است.

سن پترزبورگ، مرکز فرهنگی روسیه بوده و با جاذبه‌های تاریخی، فرهنگی و هنری بی‌نظیری مانند موزه آرمیتاژ، کاخ‌‌ها و کلیساهای با شکوه شما را شگفت زده خواهد کرد. این شهر به مدت دو قرن پایتخت امپراطوری روسیه بوده و در سال ۱۷۰۳ توسط پتر کبیر بنا شد. اینجا با مکان‌هایی مانند «تئاتر مارینسکی»، موزه «آرمیتاژ» و سایر بناهای تاریخی، مرکز فرهنگی روسیه به حساب می‌آید. در سال ۱۹۱۴ نام این شهر به «پتروگراد» و در سال ۱۹۲۴ به «لنین‌گراد» تغییر نام داد؛ ولی در نهایت در سال ۱۹۹۱ دوباره به نام سن پترزبورگ برگشت. در ادامه به مهم‌ترین جاذبه‌‌های برتر این شهر می‌پردازیم تا طی سفر بیشترین استفاده را از بازدیدتان بکنید.1. موزه آرمیتاژ
این موزه به دستور کاترین کبیر در سال ۱۷۶۴ ساخته شد و محل نگهداری حدود ۳ میلیون اثر هنری در چند ساختمان در سن پترزبورگ است. مجموعه اصلی موزه در میدان کاخ، ۳۶۵ اتاق در کاخ زمستانی به علاوه آرمیتاژ کوچک، آرمیتاژ قدیمی و آرمیتاژ جدید را شامل می‌شود. همگی این بناها در قرن ۱۸ و ۱۹ ساخته شدند. شما می‌توانید برای ساعت‌ها مشغول تماشای شاهکارهای ایتالیایی، اسپانیایی و آلمانی شوید اما مجموعه‌ پرتره‌های رهبران ارتش روسیه که ناپلئون را در جنگ سال ۱۸۱۲ شکست دادند، در گالری جنگ ۱۸۱۲ نیز مجموعه‌ای دیدنی و بسیار ارزشمند است. اگر می‌توانید به یکی از گالری‌های بخش خزانه بروید؛ اتاق‌های طلا و الماس، مجموعه شگفت‌انگیزی از طلا و نقره‌های متعلق به قرن دوم قبل از میلاد را به نمایش می‌گذارند که تنها با شرکت در تورهای هدایت شده قابل بازدید هستند.

2. پیترهوف
املاک امپراطوری پیترهوف در ۲۹ کیلومتری غرب سن پترزبورگ قرار دارند و یکی از معروف‌ترین سفرهای یک روزه شهر هستند. خود بنای کاخ بزرگ، به تنهایی پر از شکوه و جاذبه است، اما شگفتی برجسته آن آبشار بزرگ، با بیش از ۱۴۰ فواره و کانال می‌باشد که از فضای شیب‌داری در پشت کاخ فرو می‌ریزند. در پشت آبشار بزرگ، باغ‌های بی‌نظیر، آب‌نماها، کاخ‌های تابستانی و بسیاری عمارت‌های کوچک‌تر وجود دارند. این مجموعه به تنهایی می‌تواند یک روز کامل شما را صرف خود کند.

3. دژ پیتر و پل
قدیمی‌ترین سازه در سن پترزبورگ، دژ پیتر و پل است که توسط پتر کبیر در سال ۱۷۰۳ و در جزیره‌ای در رودخانه «نیوا» (Neva) ساخته شد. در داخل قلعه می‌توانید از زندان استحکامات «تروبتسْکوی» (Troubetzkoy)، جایی آزاردهنده برای زندانیان سیاسی مانند «ماکسیم گورْکی»، «فئودور داستایفسکی» و «لئون تولستوی» در سال ۱۹۱۷ دیدن کنید. کلیسای جامع پیتر و پل محل دفن بسیاری از تزارهای روسیه بعد از پتر کبیر بوده و برج ناقوسش یکی از نقاط معروف و برجسته شهر به شمار می‌رود. از بالای این برج می‌توانید نمایی فراخ از شهر را تماشا کنید. اگر علاقه‌ای به بالا رفتن از برج ندارید، گردش در بالای دیوارهای دژ و لذت بردن از زیبایی رودخانه نیوا هم گزینه خوبی خواهد بود.

4. کلیسای جامع اسحاق مقدس
این کلیسا با گنبدی طلایی که ۹۱ متر از سطح زمین فاصله دارد، یکی از بلندترین کلیساهای ارتدکسی جهان به شمار می‌آید. عظمت این بنا و غنای تزئینات داخلی‌اش شما را شگفت زده و مسحور خواهد کرد. بعد از عبور از درهای ورودی بزرگ برنزی، نقاشی‌های رنگارنگ دیواری و زیبایی سبز-آبی‌های سنگ‌های مالاکیت و لازولیت به کار رفته در ستون‌ها چشمتان را خیره می‌کند. طلایی‌های به کار رفته در تزئینات، حسی از شکوه و جلال را به بیننده انتقال خواهند داد.

5. کاخ یوسوپف
اینجا زمانی محل اقامت شاهزاده «فلیکس یوسوپف» (Felix Yusupov)، ثروتمندترین مرد روسیه بود. این عمارت تماشایی و زیبا، کاربردی‌تر از بسیاری کاخ‌های سلطنتی طراحی شده اما هنوز هم به خیره کردن چشم بازدیدکنندگانش می‌پردازد. شاید بتوان گفت بیشتر شهرت این بنا به خاطر قتل مرموز «گریگوری راسپوتین» در سال ۱۹۱۶ است. به خاطر تأثیر قوی او بر زن امپراطور یعنی «الکساندارا فیدْرِونا»، یوسوپف و برخی دیگر از اعضای خاندان امپراطوری، راسپوتین را در سرداب ساختمان به قتل رساندند. اگر به تاریخ روسیه یا خاندان رومانف علاقه دارید شاید شما هم از تور «قتل راسپوتین» که بارها در طی روز اجرا می‌شود لذت ببرید.

6. گورستان تیخوین
گورستان «تیخوین» (Tikhvin) در نزدیکی صومعه «الکساندر نِوسکی» (Alexander Nevsky)، در سال ۱۸۲۳ ساخته شد و برخی از چهره‌های شناخته شده تاریخ روسیه،‌ مانند آهنگساز شهیر، پیوتر چایکوفسکی، فئودور داستایفسکی و دانشمند سرشناس «میخائیل لومونوسوف» (Mikhail Lomonsov) در آن دفن شده‌اند. این گورستان راه فراری از شلوغی شهر بوده و شما را با اصالت روسیه آشنا می‌کند. مقبره‌ها و نشان‌های گورها بسیار نزدیک به هم بوده و اغلب با مجسمه فرشته‌، صلیب یا نشان خانوادگی تزئین شده‌اند.

7. خیابان نِوسکی
خیابان «نوسکی»، معروف‌ترین بلوار روسیه و قلب سن پترزبورگ به شمار می‌رود. این خیابان از صومعه الکساندر نوسکی تا اداره نیروی دریایی در نزدیکی رودخانه نیوا به طول چهار کیلومتر کشیده شده است. انرژی و سرزندگی خاصی در روز و شب اینجا قابل لمس خواهد بود. پرسه زدن در نوسکی که زمانی بزرگ‌ترین بلوار اروپا بود، به شما برخی از بهترین‌ چیزهایی که سن پترزبورگ برای ارائه دارد را نشان می‌دهد. در این پیاده‌روی بازدید از کلیسای جامع «کازان» که با الهام از طرح سنت پیتر رم ساخته شده و «گوستینی دْوُر» (Gostiny Dvor)، یکی از بزرگ‌ترین مراکز خرید شهر، یا «دوم کنیگی» (Dom Knigi) بزرگ‌ترین و بهترین کتاب‌فروشی شهر را از دست ندهید.

8. کلیسای منجی در خون ریخته
این کلیسا با الهام از کلیسای جامع بی‌همتای سن باسیل مسکو ساخته شده است. گنبدهای رنگارنگ و پیازی بنا، شناخته ‌شده‌ترین مورد شهر سن پترزبورگ به حساب می‌آیند. این کلیسا در محل کشته شدن تزار الکساندر دوم ساخته شد و مساحتی بیش از ۷۰۰۰ متر دارد. زیبایی نمای داخلی کلیسا محسور کننده و تحسین برانگیز است.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

کاخ کاترین سن پترزبورگ

 

 

کاخ کاترین، قصر امپراطوری قبلی روسیه و یکی از بزرگترین کاخ‌ها در مجاورت سنت پترزبورگ است.

این کاخ در شهر «پوشکین» یا «تزارسکویه سلوی» سابق (Tsarskoye Selo)، در 25 کیلومتری سنت پترزبورگ قرار دارد. در قرن 17 قبل از روی کار آمدن پتر کبیر، سنت پترزبورگ کنونی، منطقه‌ای ارزشمند بود که «ساری» (Saari) به معنای جزیره (در زبان فنلاندی) نامیده می‌شد. سرانجام پتر کبیر این مناطق را به تصرف در آورد و ساری را در سال 1708 به همسرش کاترین هدیه داد. این کاخ در این مکان  و در سال 1717 تحت نظارت مستقیم معمار آلمانی، «یوهان فردریش براون‌اشتاین» (Braunstein)، به عنوان اقامتگاه تابستانی ملکه کاترین اول ساخته شد. در سال 1743 ملکه الیزابت از معمار روسی، «میخائیل زمتسف» (Zemtsov) و «آندری کواسف» (Andrey Kvasov) خواست که اقدام به توسعه و زیباسازی کاخ نمایند. دقیقاً در دوره سلطنت ملکه الیزابت، کاخ به سبک و شکل کنونی درآمد.

در ماه می سال 1752 الیزابت از معماری به نام «بارتولومئو فرانسیسکو راسترلی» خواست که کاخ را بازسازی کند، زیرا به نظرش کاخ بسیار قدیمی و کوچک بود. بعد از گسترش و بازسازی که چهار سال طول کشید، کاخ جدید به سبک معماری باروک (Baroque) روسی به طور کامل ساخته شد. در 30 جولای 1756 مراسم گشایش کاخ 325 متری، مقامات روس و مهمانان خارجی را شگفت‌زده کرد. عظمت کاخ در نگاه اول به چشم می‌آید. گام آخر در ساخت و ساز و دکوراسیون کاخ کاترین، راه پله‌ی اصلی به سبک معماری «روکوکو» (Rococo) است که در سال 1836 توسط معمار روسی، «مونیگتی» (Monighetti) ساخته شد.

بعد از انقلاب اکتبر، کاخ کاترین تبدیل به موزه شد. در زمان اشغال آلمان‌ها، این مجموعه  آسیب دید، کاخ‌ها غارت شدند و بسیاری از نمایشگاه‌ها و آثار هنری در آتش سوختند. امروزه این مجموعه توسط «بارانف» (N. Baranov)، «کدرینسکی» (A. Kedrinskiy)، «تومانف» (N. Tumanov) و سایرین به طور کامل به حالت اول بازگردانده شده و با 32 غرفه در حال فعالیت است. جذاب‌ترین قسمت کاخ برای گردشگران، اتاق مشهور «آمبر» (Amber) است که در سال 2003 بازسازی شد.

دکوراسیون اصلی اتاق آمبر در اوایل قرن 18 در ایالت «پروشا» (Prussia) ساخته شده بود و در سال 1716 توسط پادشاه «فردریش ویلهلم اول» به پیتر اول هدیه داده شد. در خلال جنگ جهانی دوم، دکوراسیون اتاق آمبر توسط اشغال‌گران آلمانی به کالینینگراد برده شد. سرانجام ماجرای این اتاق دیگر مشخص نشد. در سال 1979 کار بازسازی اتاق آمبر آغاز شد و همزمان با سیصدمین سالگرد سنت پترزبورگ به طور کامل بازسازی شد که در بازسازی آن شرکت‌های آلمانی نیز نقش داشتند. سرنوشت تجهیزات اصلی اتاق، هنوز هم پشت پرده‌ای از شایعات و افسانه‌ها قرار دارد.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

ورزشگاه اسپارتاک مسکو

 

ورزشگاه اسپارتاک مسکو، چهارمین ورزشگاه بزرگ روسیه است.

پذیرای رویدادهای ورزشی مهمی همچون بازی‌های جام جهانی فوتبال و جام کنفدراسیون‌ها بوده است. ورزشگاه اسپارتاک مسکو میزبان پنج بازی از مسابقات جام جهانی فوتبال فیفا ۲۰۱۸ بود. از آنجایی‌که مسکو تنها شهر روسیه است که دو استادیوم ورزشی برای میزبانی رقابت‌های فوتبال دارد، تلاش کرده‌ایم تا اطلاعات سودمندی درباره‌ی ورزشگاه اسپارتاک مسکو فراهم آوریم که از تجربه‌ی تماشای مسابقات فوتبال در این استادیوم، نهایت لذت را ببرید.پیشینه
ورزشگاه اسپارتاک مسکو به‌عنوان اوتکریتی آرنا (Otkritie Arena) هم شناخته می‌شود. ظرفیت این استادیوم ورزشی ۴۵،۳۶۰ نفر است که در سپتامبر ۲۰۱۴ با رقابتی بین تیم‌های اف سی اسپارتاک مسکو و ستاره‌ی سرخ بلگراد بازگشایی شد. اسپارتاک به همراه سه ورزشگاه دیگر ازجمله کازان آرنا و کرستوفسکی (Krestovsky) در شهر سن پترزبورگ و ورزشگاه فیشت در سوچی میزبان جام کنفدراسیون‌های فیفا ۲۰۱۷ بود. اسپارتاک نه‌تنها ورزشگاه خانگی تیم فوتبال اسپاتارک و مکانی برای میزبانی رقابت‌های فوتبال به‌حساب می‌آید، بلکه از آن به‌عنوان محلی برای اجرای کنسرت‌ها و رویدادهایی مثل فستیوال موسیقی پارک لایو روسیه (Park Live Festival) استفاده می‌شود.

چطور به ورزشگاه اسپارتاک برویم
اگرچه اسپارتاک در اطراف شهر مسکو قرار گرفته است، اما گزینه‌های حمل‌ونقلی فراوانی برای رسیدن به آن وجود دارد؛ بیشتر این گزینه‌ها برای کسانی که کارت هواداری مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ را داشتند، رایگان بود. بهترین راه برای دوری از ترافیک مشهور و سنگین مسکو، متروی مسکو است. با ۵ دقیقه پیاده‌روی از ایستگاه متروی اسپارتاک و ۱۰ دقیقه پیاده‌روی از ایستگاه توشینسکایا (Tushinskaya) می‌توانید به ورزشگاه اسپارتاک برسید. همچنین برای رسیدن به ورزشگاه، ۳۱ مسیر اتوبوس‌رانی متفاوت و ۱۴ خط مینی‌بوس‌رانی وجود دارد که همگی در ایستگاه توشینس کایا توقف می‌کنند.

دیدنی‌ ها و سرگرمی‌ های نزدیک استادیوم
در زمینه‌ی جاذبه‌های گردشگری، مسکو انتخاب‌های بی‌شماری به بازدیدکنندگان ارائه می‌دهد. برای دیدن این جاذبه‌ها، هر چه به مرکز شهر نزدیک‌تر شوید با گزینه‌های بیشتری روبه‌رو خواهید شد. با این‌حال، تفریحات زیادی هم در اطراف استادیوم وجود دارد که اگر چند ساعتی قبل از شروع مسابقه فرصت داشته باشید، می‌توانید از دیدن این مکان‌ها لذت ببرید. برای مثال قدم زدن در امتداد کانال آبی مسکو، بهترین راه برای کاوش در این میراث به‌جای مانده از شوروی سابق است که تنها با یک پیاده‌روی کوتاه می‌توانید خود را از استادیوم به ایستگاه شماره ۸ کانال آبی مسکو برسانید. اگر به دنبال تنفس در هوای تازه هستید، می‌توانید برای لحظاتی در پارک سورنای توشینو (Severnoye Tushino) از هیاهوی شهر دور شوید. این پارک که ۵۴ هکتار زمین دارد به پنج ناحیه‌ با موضوعات متفاوت تقسیم ‌شده است. در ناحیه‌ی آموزشی آن، موزه‌ی نیروی دریایی مسکو قرار گرفته است. این موزه در حقیقت یک زیردریایی قدیمی کلاس تانگو (ساخت شوروی سابق)‌ با مدل B-396 است که در بارانداز رودخانه لنگر گرفته است.

رستوران‌ های نزدیک استادیوم اسپارتاک
بیش از دو هزار رستوران در شهر مسکو قرار دارند که انواع و اقسام غذاها را با هر بودجه‌ای عرضه می‌کنند. اگر هنگام بازدید از پارک سورنای تاشینو، احساس گرسنگی کردید، حتماً در کافه‌ی دنج و خانوادگی رابین بو (Robin Bo) که ایوانی تابستانی و دوست‌داشتنی دارد، توقف کنید. اگر از پارک به مدت پنج دقیقه پیاده‌روی کنید، به رستوران ریتورنو (Ritorno) می‌رسید. رستوران ریتورنو یک مکان دلپذیر است که غذاهای ژاپنی و اروپایی سرو می‌کند. همچنین علاقه‌مندان به غذاهای چینی می‌توانند در رستوران کی ان آر (KNR) که نزدیک‌ترین رستوران به استادیوم است، غذا را صرف کنند.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

پارک پیروزی مسکو

 

پارک پیروزی در شهر مسکو را می‌توان یکی از خاص‌ترین پارک‌های روسیه دانست.

کشور پهناور روسیه در طول تاریخ و به‌ ویژه در‌ طول چند سده اخیر قاره اروپا، همواره نقشی استراتژیک و بسیار مهم ایفا کرده است. این کشور پهناور با دشت‌های وسیع خود که در زمستان‌ها بسیار سرد بوده و طبیعتی خشن دارد، کابوس هر ارتش و نیروی متخاصمی است که بخواهد فک حمله به این کشور را در سر بپروراند.روزگاری ارتش ناپلئون توانست تا قلب روسیه پیشروی کرده و شهر مسکو را فتح کند اما با فرا رسیدن زمستان، نیروهای فرانسوی شکست سنگینی متحمل شده و ناچار به عقب‌نشینی شدند. این اتفاق در جنگ جهانی دوم نیز رخ‌ داده و ارتش نیرومند آلمان نازی در پی حمله‌ای برق‌آسا در فصل بهار توانست بخش‌های زیادی از روسیه را تصرف کرده و تا پایان تابستان به لنین‌گراد نیز برسد اما با فرا رسیدن زمستان بار دیگر ورق برگشته و این بار نوبت ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی بود که شکست‌های پی‌درپی خود را به نیروی نازی‌ها تحمیل کند. شکستی که در نهایت منجر به سقوط برلین و پایان جنگ جهانی دوم شد.

امروزه به‌ منظور یادمان این پیروزی بزرگ، یک پارک به‌صورت نمادین در شهر مسکو ساخته‌ شده است که تداعی‌کننده این پیروزی بزرگ و سرنوشت‌ساز است. در این پارک که با نام پارک پیروزی (Victory Park) شناخته می‌شود، بسیاری از تزئینات و موضوعات ارائه‌ شده به‌ طور مستقیم به موضوع جنگ جهانی دوم و به‌ شکل خاص به نبرد بین روسیه (شوروی) و نیروهای آلمان نازی اختصاص دارد. در حقیقت بخش‌های مختلف پارک پیروزی هر یک بازتاب‌ کننده‌ی بخشی از وقایع تاریخی و واقعی رخ‌ داده در طول جنگ هستند که شما با قدم زدن در گوشه و کنار این پارک می‌توانید آن‌ها را مشاهده کنید.

تاریخچه پارک پیروزی مسکو
پارک پیروزی در سال ۱۹۹۵ میلادی و هم‌زمان با پنجاهمین سالگرد پایان جنگ جهانی دوم افتتاح شد. انتخاب این محل برای ساخت پارک پیروزی، هوشمندانه بوده و این محل دقیقاً جایی است که روزگاری پیش‌تر ناپلئون بناپارت امپراطور فرانسه جهت دریافت کلید شهر مسکو پس از شکست دادن روسیه، تشریفات خاصی را برگزار کرده بود. البته ناپلئون در شرایطی شهر را تصرف کرد که روسیه سیاست زمین سوخته را اجرا کرده و با عقب‌ نشینی در برابر ارتش فرانسه، مزارع، روستاها و شهر مسکو را به آتش کشیده و شهری خالی از آذوقه و سکنه توسط ناپلئون فتح شد.

شما با ورود به پارک پیروزی احساس می کنید در طول تاریخ قدم زده و می‌توانید از پنج بخش مختلف و مسیرهای متفاوت گردشی آن دیدن کنید. این پنج قسمت به سال‌هایی اشاره دارد که روسیه درگیر جنگ بوده است. باید به این نکته اشاره‌ کنیم که آب‌نماها و فواره‌های متعدد و زیبایی نیز در گوشه و کنار این پارک وجود دارد که طراوت و سرزندگی خاصی به آن بخشیده است. این پارک به‌طور دقیق دارای ۱۴۱۸ آب‌نمای مختلف است که به تعداد روزهای جنگ جهانی دوم برای روسیه اشاره دارد.

یک ستون هرمی ویژه در مرکز پارک قرار دارد که ۱۵۰ متر ارتفاع داشته و بر فراز آن مجسمه الهه پیروزی در اساطیر یونان باستان یعنی نایک (Nike) دیده می‌شود. اگر علاقه دارید از رویدادهای جنگ جهانی دوم که به روسیه مرتبط می‌شود به‌ طور دقیق‌تر و علمی‌تری دیدن کنید، حتماً به «موزه جنگ بزرگ میهنی» در این پارک مراجعه و از گالری‌های آن دیدن کنید. در این موزه رویدادهای مختلف و مهم جنگ جهانی دوم از جمله روند حمله ارتش آلمان به روسیه و مسکو، جنگ برلین و سقوط آن توسط ارتش شوروی و ده‌ها رویداد مهم دیگر به نمایش گذاشته‌ شده است. یکی از بخش‌های دیدنی این موزه تالار اندوه (Hall of Sorrow) نام دارد که در آن افرادی که در طول جنگ کشته‌ شده‌اند معرفی‌ شده و اطلاعات آن‌ها در قالب قطعات شیشه‌ای به شکل اشک نمایش داده می‌شود.

دیدنی‌ های ویژه پارک پیروزی مسکو
شما می‌توانید در این پارک انواع تجهیزات مختلف و وسایل نقلیه و ادوات نظامی مورد استفاده در طول جنگ جهانی دوم را تماشا کنید که از آن میان می‌توان به میدان تانک‌ها اشاره کرد. این بخش تاریخی امروزه با سکوت و آرامش خود روایتگر رویدادهای مهمی در تاریخ معاصر برای بازدیدکنندگان کنجکاو است.
همه‌ساله در تاریخ نهم ماه می و هم‌زمان با فرارسیدن روز پیروزی، مراسم ویژه‌ای در این پارک برگزار شده و اهالی شهر مسکو در این محل گرد هم آمده و به جشن و پای‌کوبی می‌پردازند. از جمله بخش‌های دیدنی این مراسم، حضور کهنه سربازهای قدیمی و فرزندان کسانی است که در جنگ جهانی دوم حضور داشتند.
برای دسترسی به پارک پیروزی می‌توانید از مترو استفاده کرده و در ایستگاه پارک پوبدی (Park Pobedy metro station) پیاده شوید. ورود به پارک رایگان است اما برای بازدید از موزه باید بلیت تهیه کنید. در نهایت به خاطر داشته باشید که این پارک در روزهای دوشنبه و همچنین آخرین پنج‌شنبه هر ماه تعطیل است.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

خیابان‌های سنت پترزبورگ

 

اگر دوست دارید در سفر روسیه تجربه‌ای متفاوت داشته باشید، در خیابان‌های سنت پترزبورگ با پای پیاده قدم بزنید.

باید سنت پترزبورگ را خیابان به خیابان بگردید. زمانی که پتر کبیر این شهر جدید را بنیان گذاشت، در نظر داشت به جای خیابان‌ها، یک سری کانال باریک در آن بسازد و شهروندان با قایق جا به جا شوند. مردم شهر که از این فانتزی خسته شده بودند، منظره شهری سنت پترزبورگ را توسعه دادند و خیابان‌ها و بلوارهای سر سبز و میادینی باشکوه بنا کردند. البته جغرافی این شهر به تمامی مغلوب نشد و بسیاری از آبراه‌ها این شبکه خیابان‌های شهری را قطع می‌کنند. برای آشنایی با خیابان‌های معروف این شهر با ما همراه شوید.خیابان نوسکی
خیابان نوسکی (Nevsky) خیابان اصلی شهر سنت پترزبورگ محسوب شده و نام خود را در قرن سیزدهم از یک شاهزاده روس به نام «الکساندر نوسکی» گرفته است. از مهم‌ترین جاذبه‌های تاریخی آن باید به کلیسای جامع کازان، «کتابخانه آرنوویی»، یادمانی از کاترین کبیر، مرکز خرید عظیمی از قرن هجدهم، کتابخانه ملی روسیه و «پل آنیچکوف» (Anichkov) اشاره کرد. زندگی تب دار این خیابان در نوشته‌های نویسندگان برجسته‌ای مانند «گوگول» (Gogol) یا داستایفسکی شرح داده شده است. در سال‌های اولیه دوران شوروی، نام این خیابان تغییر داده شد اما دوباره به افتخار انقلاب اکتبر به خیابان ۲۵ اکتبر تغییر نام یافت. امروزه این خیابان به عنوان شاهراه اصلی شهر عمل کرده و تمرکز مراکز خرید و زندگی شبانه در آن بالا است. می‌توانید با مترو به سادگی در نقاط مختلف آن جا به جا شوید.

خیابان بولشوی
«خیابان بولشوی» (Bolshoy) خیابانی بزرگ در منطقه «پتروگرادسکی» (Petrogradsky) است. این خیابان که از جزیره‌ای به این نام عبور می‌کند، از «پل توچکوف» (Tuchkov) تا «پل پتروپاولوفسکی» (Petropavlovsky) امتداد می‌یابد. در اینجا هم می‌توانید از ایستگاه‌های مترو استفاده کنید. میدان «لئو تولستوی» از شما فاصله زیادی نخواهد داشت و بد نیست بدانید قدمت این خیابان به دهه ۱۷۳۰ بازمی‌گردد. ساختمان‌های امتداد آن اکثراً به اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم تعلق داشته و به سبک رمانتیک ملی، نئوکلاسیک یا آرنوویی ساخته شده‌اند.

خیابان گوروکخوایا
«خیابان گوروکخوایا» (Gorokhovaya) یک شاهراه شمالی-جنوبی در مرکز منطقه تجاری سنت پترزبورگ است که از سازمان نیروی دریایی آغاز شده و به سمت جنوب امتداد می‌یابد و از رودخانه «مویکا» (Moyka) نیز عبور می‌کند. این خیابان را بعد از آتش سوزی مهیب سال ۱۷۳۶ ساختند. یکی از اولین تئاتر‌های حرفه‌ای کودکان به نام «بریانتسف» (Briantsev) در اینجا واقع شده و از سال ۱۹۲۲ فعالیت می‌کند.خیابان کامنوستروفسکی
«خیابان کامنوستروفسکی» (Kamennoostrovsky) یکی از خیابان‌های اصلی منطقه پتروگرادسکی بوده و از «پل تثلیث» (Trinity) تا «بولشایا نوکا» (Bolshaya Nevka) امتداد دارد. سه ایستگاه مترو هم در طولش به گردشگران خدمات رسانی می‌کنند. در میدان لئو تولستوی این خیابان یک گذرگاه اصلی دیگر به نام خیابان بولشوی را قطع می‌کند. این قسمت از کامنوستروفسکی که بین میدان تثلیث و «مالایا نوکا» (Malaya Nevka) قرار دارد، به «خیابان طلوع‌های سرخ» (Red Dawns) شهرت یافته است.

خیابان لیگوفسکی
«خیابان لیگوفسکی» ( Ligovsky) یکی از خیابان‌های اصلی سنت پترزبورگ است. قبل از تأسیس شهر این خیابان بزرگ به سمت «نوگورود» (Novgorod) امتداد داشت و توسط مردم دهکده‌های اطراف دلتای نوا مورد استفاده قرار می‌گرفت. بین سال‌های ۱۷۱۸ تا ۱۷۲۵ زمانی که سنت پترزبورگ پایتخت روسیه بود، ساخت کانال لیگوسکی آغاز شد. این کانال برای انتقال آب از رودخانه «لیگا» (Liga) به فواره‌های باغ تابستانی مورد استفاده قرار می‌گرفت.

خیابان لیتینی
«خیابان لیتینی» (Liteyny) گذرگاهی عریض در منطقه مرکزی سنت پترزبورگ است. این خیابان از پلی به همین نام آغاز شده و به سمت خیابان نوسکی امتداد می‌یابد. قدمت ساخت آن به سال ۱۷۳۸ بازگشته و نامش در روسی به معنی «ریخته گری آهن» است. اندکی بعد از انقلاب اکتبر نام آن را تغییر دادند اما در سال ۱۹۴۴ به نام سابق خود بازگشت. برخی جاذبه‌های تاریخی گوناگون هم در این خیابان وجود دارند که دیدنشان خالی از لطف نیست.

خیابان مالایا سادووایا
«مالایا سادووایا» (Malaya Sadovaya) یک خیابان پیاده‌رو پر از کافه‌، تراس و آبنماهای زیبا در قلب سنت پترزبورگ است. مالایا سادووایا بین خیابان ایتالیایی و نوسکی امتداد داشته و با ۱۷۵ متر طول، کوتاه‌ترین خیابان شهر به شمار می‌رود. در یک انتهای آن هم می‌توانید یادمان کاترین کبیر را تماشا کنید. در سر دیگر که به خیابان ایتالیایی می‌رسد، «میدان مانژ» قرار دارد. چند عمارت تاریخی و بزرگ در این خیابان وجود دارند که بد نیست تجربه‌شان کنید.

خیابان مسکوسکی
«مسکوسکی» (Moskovsky) یک خیابان ۱۰ کیلومتری در سنت پترزبورگ است که از «میدان سنایا» (Sennaya) آغاز شده و در «میدان پیروزی» (Victory) به پایان می‌رسد. این خیابان را با هدف توسعه ارتباطی با مسکو و استان‌های جنوبی ساختند و برخی از نقاط مهم مانند «گورستان نوودویچی» (Novodevichy) را هم در خود جا داده است.

خیابان سادووایا
«سادووایا» (Sadovaya) یا خیابان باغ، یکی از شاهراه‌های اصلی سنت پترزبورگ به شمار می‌رود که از مرکز تاریخی شهر نیز عبور می‌کند. این خیابان شرقی-غربی در نزدیکی «زمین مارس» (Field of Mars) آغاز شده و از رودخانه مویکا نیز عبور می‌کند. سادووایا ۴۳۷۶ متر طول داشته و فاصله بین ساختمان‌هایش گاه به ۱۸ متر می‌رسد. اینجا از اهمیت تاریخی و فرهنگی بالایی برخوردار است و از یادمان‌های تاریخی و معماری بزرگی عبور می‌کند که به قرن ۱۸ تا ۲۰ تعلق دارند. از میان این جاذبه‌ها می‌توانیم به «کاخ یوسوپف» (Yusupov Palace)، «باغ میخاییل» (Michael Garden) و «بازار نیکولسکی ریادی» (Nikolskie ryady) اشاره کنیم.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

خیابان های مسکو

 

اگر در سفر به روسیه بخواهید تجربه‌ای بسیار متفاوت را رقم بزنید، باید حتماً با پای پیاده در خیابان‌های معروف شهرهایش گردش کنید.

برای آنکه دنیای افسونگر و جادویی گذشته مسکو را در کنار قسمت‌های پیشرفته‌اش تجربه کنید، باید با چشم خود و با پیاد‌ه‌روی در خیابان‌های معروفش با روح حاکم بر آن آشنا شوید. پیشنهاد می‌کنیم از خیابان‌های حوالی جاذبه‌های معروف مرکز شهر شروع کنید و خاطراتی تکرار نشدنی را برای خود بسازید. برای آشنایی با خیابان‌های معروف مسکو با ما همراه باشید.خیابان تورسکایا
«توِرسکایا» (Tverskaya Street) که بین سال‌های ۱۹۳۵ تا ۱۹۹۰ به خیابان «گورکی» (Gorky) شناخته می‌شد، خیابان اصلی کمربندی مسکو به شمار می‌رود. این خیابان از «میدان مانژ» (Mange Sq.) به سمت شمال غرب و جهت سنت پترزبورگ امتداد می‌یابد تا در نهایت به «گاردن رینگ» (Garden Ring) برسد. به گردشگران توضیح داده می‌شود که تورسکایا از قرن دوازدهم وجود داشته و اهمیت آن در دوران قرون وسطی بسیار بالا بوده است. این خیابان گران‌ترین خیابان خرید مسکو به شمار می‌رود. امروزه بر اساس کرایه‌های تجاری، آن را در سومین جایگاه از فهرست گران‌ترین خیابان‌های جهان قرار داده‌اند. تورسکایا مرکز زندگی شبانه و تفریحی شهر است.

خیابان آربات
«خیابان آربات» (Arbat street) خیابانی پیاده‌رو به طول یک کیلومتر است که در مرکز تاریخی مسکو قرار دارد. این خیابان از قرن پانزدهم در شهر وجود داشته و یکی از قدیمی‌ترین خیابان‌های سالم مانده در پایتخت روسیه محسوب می‌شود. می‌توان آن را قلب منطقه آربات نامید. در قرن هجدهم نجیب زادگان روسی به اینجا نقل مکان کردند و خیلی زود آربات به عنوان یکی از معتبرترین نقاط مسکونی مسکو شهرت پیدا کرد. در قرن نوزدهم و اوایل بیستم اینجا به عنوان سکونتگاه ثروتمندان، هنرمندان و اساتید دانشگاهی معروف شد. اکنون هم آربات یکی از محبوب‌ترین مناطق مسکونی شهر بوده و به خاطر ساختمان‌های تاریخی متعددش از جاذبه‌های مهم گردشگری به شمار می‌رود.

خیابان لنینسکی
«خیابان لنینسکی» (Leninsky Avenue) یکی از خیابان‌های اصلی مسکو بوده که از ناحیه جنوب غربی به سمت «میدان گاگارین» (Gagarin) و «جاده کمربندی مسکو» می‌رود. این خیابان مسکو را به کیِف پیوند می‌دهد و بعد از «خیابان لنینگرادسکی» (Leningradsky) دومین خیابان عریض شهر است که بین ۱۰۸ تا ۱۲۰ متر عرض دارد.خیابان پتروفکا
«خیابان پتروفکا» (Petrovka Street) خیابانی است که به سمت شمال امتداد می‌یابد. این خیابان نام خود را از صومعه‌ پیتر مقدس گرفته است که در بالای تپه در تقاطع خیابان و «بلوار کمربندی» قرار دارد. این خیابان پر از مغازه‌های لوکس، اداره‌ها، کلوب‌های شبانه و جاذبه‌های دیگر است. شاید معروف‌ترین ساختمان آن اداره پلیس جنایی مسکو باشد. «تئاتر پتروفکا» هم که در سال ۱۷۸۰ ساخته شده به «تئاتر بولشوی» (Bolshoi) نیز شهرت دارد.

خیابان نیکولسکایا
«خیابان نیکولسکایا» (Nikolskaya street) خیابانی پیاده‌رو در مسکو است که میدان سرخ و «میدان لوبیانکا» (Lubyanka) را بهم پیوند می‌دهد. در قسمت شمالی آن ردیفی از ساختمان‌های تاریخی مانند «کلیسای جامع کازان» و «کلیسای عیسی منجی» به چشم می‌خورد و در قسمت جنوبی هم مرکز خرید بزرگ «گوم» (GUM) و یکی دیگر از کلیساهای دیدنی شهر را خواهید یافت. این خیابان هم مرکز خریدهای لوکس مسکو بوده و در سال ۲۰۱۳ به عابران پیاده اختصاص یافت.

کوزنیتسکی موست
«کوزنیتسکی موست» (Kuznetsky Most) خیابانی در مرکز مسکو است که به سمت خیابان لوبیانکا امتداد می‌یابد. نام آن به پلی قرن هجدهمی روی رودخانه «نگلینایا» (Neglinnaya) اشاره دارد که امروزه از میان تونلی زیرزمینی عبور می‌کند. از اواسط قرن هجدهم این خیابان هم به خاطر مد و محصولات لوکس شهرت پیدا کرد. البته به خاطر حضور دو کتابخانه دولتی بزرگ، یک سالن نمایشگاهی و یک تئاتر، جنبه فرهنگی کورنیتسکی موست هم قابل توجه است.

خیابان سادوونیچسکایا
«خیابان سادوونیچسکایا» (Sadovnicheskaya Street) خیابانی در منطقه تاریخی «زاموسکوریچی» (Zamoskvorechye) مسکو است که در جزیره‌ای باریک بین رودخانه مسکوا و به موازات بستر قدیمی رودخانه قرار دارد. این خیابان به سمت جنوب شرق و گاردن رینگ ادامه می‌یابد. ساختمان‌های تاریخی این خیابان به نسبت دست نخورده‌تر از نواحی دیگر باقی مانده‌اند.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

کلیسای جامع ارتدوکسی روسیه

 

کلیسای جامع سنت اسحاق، بزرگ‌ترین کلیسای جامع ارتدوکسی روسیه، در قلب شهر سن پترزبورگ قرار دارد.

کلیسای جامع اسحاق مقدس به دستور تزار الکساندر اول برای جایگزینی با یک بنای قدیمی ساخته شد. برای این سفارش ویژه، طراحی‌های متعددی صورت گرفت که در این میان طراحی معمار فرانسوی «اوگوست دو مونفران» (Auguste de Montferrand) که تحصیل کرده آتلیه طراح مخصوص ناپلئون بود نیز به چشم می‌خورد. طرح پیشنهادی مونفران به خاطر خشکی و کسالت‌بار بودن ریتم چهار ردیف ستونش مورد انتقاد واقع شد. همچنین گفته می‌شد برخلاف ابعاد بزرگ ساختمان، طراحی آن شبیه به یک بنای چمباتمه زده است که خیلی تحسین برانگیز نیست. در نهایت امپراطور که خود علاقه‌مند سبک معماری سنگین و وزین امپراطوری بود، وارد ماجرا شده و به نفع مونفران قضیه را حل کرد.

ساخت این کلیسای جامع حدود ۴۰ سال به طول انجامید و مونفران بین سال‌های ۱۸۱۸ تا ۱۸۵۸ نظارت آن را به عهده داشت. کلیسا بعد از اتمام به اسحاق مقدس، حامی پتر کبیر هدیه شد. تحت حکومت شوروی این بنا متروک ماند و بعد از آن به موزه بی‌خدایی تبدیل گردید. مجسمه کبوتر بعدها با یک آونگ فوکو (Foucault pendulum) جایگزین شد. طی جنگ جهانی دوم، گنبد کلیسا با رنگ طوسی رنگ‌آمیزی شد تا توجه نیروهای هوایی دشمن را به خود جلب نکند. امروزه هنوز هم اعمال و مراسم پرستشی در کلیسای جامع صورت می‌گیرد؛ اما این امر در روزهای عادی در نمازخانه سمت چپی و تنها در روزهای جشن در قسمت اصلی برگزار می‌شود.

دیدنی‌های کلیسای جامع اسحاق
نمای خارجی نئوکلاسیک اسحاق مقدس، سبک بیزانسی-روسی با نقشه صلیبی شکل یونان را به نمایش می‌گذارد. یک گنبد مرکزی بزرگ و چهار گنبد فرعی دیگر در بلندای بنا به چشم می‌خورند. نمای خارجی با سنگ‌های خاکستری و صورتی ساخته شده و ۱۱۲ ستون از جنس گرانیت سرخ دارد. به دور بخش گنبد مسیری وجود دارد که برای گردشگران قابل دسترس است. ۲۴ مجسمه از داخل بنا و بالای سقف به پایین خیره شده‌اند و به همین تعداد از آن‌ها را به دور گنبد نیز می‌توان دید. درهای ورودی کلیسا نیز با نقش برجسته‌هایی ملهم از درهای تعمیدگاه «جیووانی مقدس» فلورانس تزئین شده‌اند.

در داخل بنا و زیر مرکز گنبد یک مجسمه کبوتر به نشانی از روح‌القدس آویزان شده است. بخش‌های دیگر فضای داخلی، مانند ستون‌ها، کف‌پوش و تندیس مونفران، از گرانیت‌ و مرمرهایی متعلق به بخش‌های مختلف روسیه تراشیده شده‌اند. دیوارهای داخل کلیسا با نقاشی‌هایی از استادان به نام آن زمان روسیه تزئین شده بودند اما به خاطر شرایط آب و هوایی بد و سرمای داخل ساختمان، کم‌کم رو به خرابی رفتند. مونفران دستور داد تا این نقاشی‌ها با تکنیک موزاییک بازتولید شوند اما این کار هرگز به پایان نرسید.

تماشای این جاذبه شهر سن پترزبورگ تجربه‌ای به یاد ماندنی و بی‌نظیر را برای شما رقم خواهد زد. شاید کلیسای سنت اسحاق جزو کلیساهای منحصر به فرد این شهر نباشد اما قطعاً یکی از موارد دیدنی آن خواهد بود که نباید طی سفرتان از دست بدهید.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

میدان کاخ سن پترزبورگ

 

میدان باشکوه کاخ (قصر)، قلب تاریخی شهر سن پترزبورگ روسیه را تشکیل می‌دهد.

دور تا دور این کاخ را مجلل‌ترین ساختمان‌های تاریخی سن پترزبورگ فرا گرفته‌اند. میدان کاخ یا میدان قصر در بین سال‌های ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۹ توسط «کارلو روسی» (Carlo Rossi) یک معمار نئوکلاسیک ایتالیایی که قسمت اعظم خیابان‌ها و میدان‌های سن پترزبورگ را طراحی کرد ساخته شد. این میدان نقشی کلیدی در تاریخ سن پترزبورگ داشته است. فاجعه «یکشنبه خونین» در ۲۲ ژانویه سال ۱۹۰۵ یکی از حادثه‌های پر رنگ این میدان بود که طی آن ارتش تزاری مردم بی دفاع را که برای اعتصاب گرد آمده بودند به آتش بست و این رویداد جرقه‌ای برای انقلاب ۱۹۰۵ شد. میدان کاخ نقش مهمی در انقلاب سال ۱۹۱۷ هم داشت؛ زمانی که شبه نظامیان بلشویک به کاخ زمستانی حمله کردند.امروزه میدان کاخ، شاهد صلح و آرامش بیشتری است. مردم شهر در آن گرد هم آمده و گردشگران به شکوه معماری آرمیتاژ خیره می‌شوند. تظاهرات‌های سیاسی و مراسم‌های رسمی نیز در اینجا برگزار می‌گردند؛ اما بیشتر در آن شاهد کنسرت و جشنواره‌های مختلف خواهید بود. اینجا یک نمایش تمام عیار معماری و یکی از برترین جاذبه‌های گردشگری سن پترزبورگ محسوب می‌شود.

ستون الکساندر
ستاره درخشان این جاذبه گردشگری ستونی عظیم در وسط آن خواهد بود که به ستون «الکساندر» شهرت دارد. این ستون یادمانی از پیروزی روسیه علیه ارتش ناپلئونی فرانسه است. هر چند جالب است بدانید طراح آن یک معمار فرانسوی الاصل می‌باشد! «اوگوست دو مونفران» (Auguste de Montferrand) ستون الکساندر را در بین سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۴ ساخت. این یادمان حدود ۴۷ متر ارتفاع دارد و در بالای آن فرشته‌ای که گفته می‌شود چهره‌اش شبیه به امپراتور «الکساندر اول» طراحی شده قرار دارد. وزن این یادمان بیش از ۶ تن بوده و برای نصب آن از هیچ جرثقیلی استفاده نشده است.

ساختمان‌های اطراف میدان کاخ
 ساختمان‌هایی که دور میدان کاخ می‌بینید، گستره‌ای از سبک‌های معماری را به نمایش گذاشته و کاربری‌های متفاوتی دارند. در ضلع شمالی، کاخ زمستانی با سبک معماری باروکی قرار دارد که بین سال‌های ۱۷۵۴ تا ۱۷۶۲ ساخته شد. اینجا اقامتگاه اصلی تزارهای روسی بود و در کرانه رودخانه «نیوا» (Neva) واقع شده است. کاخ زمستانی، ساختمان اصلی موزه آرمیتاژ نیز می‌باشد. این بنا که در اصل برای ملکه الیزابت، دختر پتر کبیر ساخته شد بعد از آتش‌سوزی عظیم سال ۱۸۳۷ و نابودی بخش‌های زیادی از فضای داخلی آن، بارها بازسازی شده و تغییر شکل داد. امروزه آرمیتاژ محل نگهداری میلیون‌ها شی‌ء و اثر هنری است که دیدن تمام آن‌ها شاید مدت بسیار زیادی طول بکشد.

در ضلع جنوبی میدان، ساختمانی به رنگ سفید و زرد قرار دارد که خانه سابق سران ارتش امپراتوری بود ولی امروزه محل اداره‌های دولتی شده است. این بنا بین سال‌های ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۹ ساخته شده و نقشه آن را نیز کارلو روسی طراحی کرد. این ساختمان ۵۲۰ متری یک طاق مرکزی تاریخی دارد که در زمان رومانف‌ها ارتش‌های عظیم با رژه از زیر آن رد می‌شدند. این طاق به خیابان «نِوسکی» (Nevsky)، بزرگ‌ترین بلوار شهر سن پترزبورگ می‌رسد.

در ضلع شرقی هم ساختمان گاردهای سلطنتی سابق قرار دارد که آن هم امروزه به عنوان اداره دولتی استفاده می‌شود. در ضلع غربی میدان، باغ و اداره نیروی دریای را مشاهده خواهید کرد. اداره نیروی دریای یکی از اولین ساختمان‌هایی بود که در شهر سن پترزبورگ ساخته شد. این اداره تا سال ۱۹۱۷ محل استقرار ستاد نیروی دریایی روسیه بود اما امروزه کاربری‌اش به کالج نیروی دریایی تغییر یافته است. باغ‌های جلوی ساختمان بسیار زیبا بوده و به ویژه در فصل‌های بهار و تابستان دیدنی هستند.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

نقطه صفر مسکو

 

نقطه صفر شهر مسکو جایی است که تمام مسافت‌ها از آن محاسبه می‌شوند.

این نقطه در زمان امپراطوری روسیه در شهر سن پترزبورگ که پایتخت سابق این کشور بود قرار داشت. مسکوی شگفت انگیز، پایتخت کشور روسیه، شهری بزرگ است که قلمرو ای به مساحت ۲۵۱۱ کیلومتر مربع را در بر داشته و بیش از ۱۲ میلیون نفر جمعیت دارد. این شهر مرکز میراث فرهنگی، گردشگری، اقتصادی و سیاسی کشور به شمار می‌رود. مسکو مرکز زندگی شهری بوده و نه تنها اهالی خود روسیه را به خود جذب می‌کند که گردشگرانی از سرتاسر جهان نیز به دیدن آن می‌آیند. با توجه به اینکه مسکو بزرگ‌ترین نقطه حمل و نقل کل کشور به شمار می‌رود، به آسانی می‌توانید به آن دسترسی داشته باشید. در ادامه به توصیف نقطه صفر مسکو که تمام مسافت‌های جاده‌ای از آن محاسبه می‌شود می‌پردازیم.

این نقطه امروزه تبدیل به یکی از دیدنی‌های شهر طی بازدید گردشگران شده است. البته تنها بیست سال از زمان رسمی شدن آن گذشته و یک جاذبه نو پا به حساب می‌آید. این نقطه مرجع، در بسیاری از شهرهای جهان وجود دارد. در برخی از آن‌ها این نقطه تنها یک نشان است، اما در برخی شهرهای دیگر به صورت یادمان در آمده که از این میان می‌توان به «بارنائول» (Barnaul) و یا «مینسْک» (Minsk) اشاره کرد. نشان نقطه صفر مسکو از یک صفحه برنزی تشکیل شده است. بر اساس شواهد، این نشان متعلق به سال ۱۹۸۵ بوده و به خاطر بحث بر سر اینکه در کدام نقطه کشور قرار بگیرد، در طی رویدادهای تاریخی آن زمان مفقود گشت. خوشبختانه این نشان در سال ۱۹۹۵ در یک انبار پیدا شده و به عنوان مکانی پر افتخار در شهر مسکو نصب گردیده و امروزه گردشگران می‌توانند از آن بازدید کنند.

این نشان در بین میدان سرخ و مانژ قرار دارد. قبل از نصب نشان نقطه صفر، مسافت‌ها از ساختمان اصلی اداره پست مسکو حساب می‌شدند. این ساختمان اندکی دورتر در قسمت شمالی نشان فعلی معروف در خیابان «تِوِرسْکایا» (Tverskaya) قرار دارد. در زمان امپراطوری روسیه، کیلومتر صفر در پایتخت آن زمان یعنی سن پترزبورگ قرار داشت. گردشگران زیادی برای دیدن این نشان به اینجا آمده و نشان برنزی کار شده در بین سنگ‌های پیاده رو را تماشا می‌کنند. یادمان‌های تاریخی و دیدنی زیادی مانند موزه جنگ ۱۸۱۲ در نزدیکی نشان نقطه صفر مسکو وجود دارند.مردم محلی اعتقاد دارند اگر کسی روی نشان ایستاده و سکه‌ای بالای شانه‌اش پرتاب کند و آن سکه داخل دایره برنزی بیفتد، آرزوی وی برآورده شده و متبرک می‌شود. همیشه می‌توانید مردمی را ببینید که وقتی کسی نگاه نمی‌کند مشغول جمع‌آوری سکه‌ها هستند. البته بنا به خرافات روسی، این سکه‌ها را اگر آدم بدی پرت کرده باشد حامل انرژی منفی می‌شوند و اگر آن‌ها را بردارید بیماری و بدیمنی می‌آورند. در تور روسیه، بازدید از این جاذبه را از دست ندهید.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

کاخ کرملین مسکو

 

کرملین شهری پنهان در دل دیوارهای سنگی بوده و یکی از نماهای معروف میدان سرخ مسکو به شمار می‌رود.

این کاخ شاهد تاریخ طویل و گاه خونین روسیه بود. اقامتگاه رئیس جمهور نیز در کرملین قرار دارد. کرملین، پناهگاه اسطوره‌ای روسیه که خود به تنهایی مانند یک شهر، دارای کاخ‌های متعدد، اسلحه‌خانه، کلیسا و یک دژ قرون وسطایی است، دولت مدرن را به گذشته‌ افسانه‌ای آن در قرون حکومت «روس کیِف» (Kievan Rus) متصل می‌کند. زمانی که حکومت کیِف از بین رفت و امپراطوری آن تحت فشار حملات خارجی و کشتارهای خونین قرن‌های ۱۱ و ۱۲ تکه تکه شد، شاهزاده‌های منطقه قدرت یافتند. در سال ۱۱۴۷، زمانی که روس کیِف در حال تجربه آخرین درد‌های قبل از مرگش بود، یک وقایع‌نگار، جشنی را ثبت کرده که در خانه شکار «یوری دولگاروکی» (Yuri Dolgorukiy)، شاهزاده حکمران «روستوف» و «سوزدال» برپا شده بود. این خانه در بالای یک تپه با موقعیتی عالی قرار داشت و مشرف به مسکو و رودهای «نِگلینا» بود. این خانه بزرگ حتی در زمان‌های پر آشوب به توسعه خود ادامه داده و تبدیل به یک شهرک با استحکامات دفاعی شد که همان کرملین امروزی است.

در کمتر از یک قرن، این شهرک اقدام به استقلال طلبی برای قلمرو شاهزادگی در امپراطوری مغول‌ها کرد. در میانه قرن ۱۴ شاهزاده‌های آن به چنان مقام و قدرتی رسیدند که مسکو محل استقرار کلیسای ارتدوکسی روسیه شد. در زمان حکومت ایوان کبیر (۱۵۰۵-۱۴۶۲) حکومت مسکو در سرتاسر روسیه توسعه پیدا کرد و اهمیت کرملین به عنوان مرکز قدرت روسیه بسیار بیشتر شد. در سال ۱۴۸۰، عمارتی که زمانی یک خانه شکار بود تبدیل به یک شهر با استحکامات نظامی با ابهت شد.

دیوارهای سنگی آن مورد برکت کلیسای جامع باشکوهی قرار می‌گرفت که از دلش قد برافراشته و ایوان در آنجا منشوری را که طی آن مسکو به امپراتوری مغول متصل بود را پاره کرد. طی دو قرن بعدی تا زمانی که پتر کبیر پایتخت روسیه را به سن پترزبورگ انتقال دهد، کرملین به عنوان صحنه اصلی رویدادهای تاریخی باشکوه و گاه مخوف حکومت تزارها عمل می‌کرد.بعد از انتقال حکومت به سن پترزبورگ، شهر و کرملین اهمیتشان افت کرد. هر چند انتخاب مسکو توسط بلشویک‌ها به عنوان پایتخت در مارس سال ۱۹۱۸ این اهمیت و توجه را به آن بازگرداند و در زمان حکومت شوروی، کرملین زندگی دوباره خود را به عنوان مرکز قدرت آغاز کرد. اگر چه دولت شوروی به طور قطع آثار خود را بر چهره کرملین گذاشت، اما این دژ چند صد ساله هنوز هم تأثیرات اولین تزارها را منعکس می‌کند. به ویژه در میدان کلیسای جامع، روح ایوان مخوف، بوریس گودونوف و اولین رومانف‌ها بسیار بیشتر از استالین و لنین حس می‌شود.

اسلحه خانه: اسلحه خانه کرملین به دستور پتر کبیر ساخته شد و در آن هم ساخت و هم انبار مهمات و اسلحه در کنار هم صورت می‌گرفت. بعد از عقب نشینی فاجعه‌بار ناپلئون از مسکو، این بنا تبدیل به موزه‌ای برای گرامیداشت پیروزی روسیه شد. اکثر توپ‌هایی که در کنار آن چیده شده‌اند جزو غنایمی بودند که از ارتش فراری و از هم پاشیده فرانسه به دست آمد. این ساختمان امروزه محل استقرار سران گارد کرملین است.

کاخ دولت کرملین: این سازه شیشه‌ای و بنتی، در سال ۱۹۶۱ تکمیل شده و یکی از جدیدترین الحاقات کرملین به شمار می‌رود. این کاخ در روزگار آرام حکومت «خروشیوف» ساخته شد تا میزبان حذب کمونیست باشد. سبک اجرای معماری بنا بسیار دقیق و باشکوه است. آمفی‌تئاتر بزرگ این ساختمان با ۶۰۰۰ صندلی یکی از اصلی‌ترین بخش‌های آن به حساب می‌آید. امروزه کاخ کرملین برای اجراهای باله مورد استفاده قرار گرفته و نقش برجسته معروف لنین از آن حذف شده است.

ساختمان سنا: ساختمان باشکوه نئوکلاسیکی سنا، به دستور کاترین کبیر ساخته شده و یکی از آثار زیبا و ارزشمند معماری به نام «ماتْوی کازاکوف» (Matvey Kazakov) در مسکو است. هدف کاترین از ساخت این بنا ایجاد مکانی برای شورای مشورتی بود اما بیشتر شهرت آن بعد از انقلاب، به عنوان محل کار لنین بود. امروزه ساختمان سنا به عنوان اقامتگاه رسمی رئیس جمهور مورد استفاده قرار می‌گیرد.

میدان کلیسای جامع: اگر روسیه را مانند یک عروسک ماتروشکای تو در تو در نظر بگیرید، مسکو در دل روسیه، کرملین در دل آن و میدان کلیسای جامع آخرین قطعه در داخل کرملین محسوب می‌شود. میدان کلیسای جامع کرملین اولین بنای بزرگ عمومی شهر بود که در زمان رشد قدرت مسکو در اوایل قرن ۱۴ ساخته شد. این میدان برای قرن‌ها قلب نمادین حکومت تزارها بود. کلیسایی که در این میدان وجود دارد، در دهه ۱۴۷۰ به عنوان محل استقرار کلیسای ارتدوکسی روسیه و به دستور ایوان کبیر ساخته شد. تا قبل از انتقال پایتخت به سن پترزبورگ، میدان کلیسای جامع مرکز قدرت سیاسی کشور بود و تمام مراسم‌های تاج‌گذاری، مجمع اشراف و رویدادهای مرتبط به دولت در اینجا برگزار می‌شدند.

اگر تندیس لنین را نادیده بگیرید، میدان کلیسای جامع هنوز حس و حال دوران تزاری روسیه را بازتاب می‌دهد. دور تا دور این میدان را مجموعه‌ای از کلیساها، برج‌ها و کاخ‌ها محاصره کرده‌اند که در کنار هم کل تاریخ آن بازه زمانی را به نمایش می‌گذارند. با بازدید از کرملین و بناهای تاریخی متعدد آن، می‌توانید سفری به گذشته کرده و تاریخ پر فراز و نشیب روسیه را مرور کنید. قطعاً گردش در دل دیوارهای کرملین تجربه‌ای بی تکرار و گران‌بها خواهد بود که طی سفر به شهر مسکو نباید از دست داد.

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

مقبره لنین در مسکو

 

مقبره لنین از جاذبه‌های ترسناکی است سالانه گردشگران بی‌شماری را به مسکو می‌کشاند.

در این آرامگاه جسد مومیایی شده لنین انتظار شما را می‌کشد. مقبره لنین در میدان سرخ، یکی از ترسناک‌ترین جاذبه‌های مسکو و شاید مشهورترین مومیایی مدرن در جهان باشد. ولادیمیر ایلیچ لنین در مقبره‌ای هرمی شکل از جنس گرانیت قرمز و سنگ لابرادوریت سیاه، مومیایی و در زمان فریز شده است. گردشگران با ورود به این سازه با مقبره‌ای سیاه و سرد مواجه خواهند شد. زمانی که لنین رهبر انقلاب بلشویکی روسیه در ۲۱ ژانویه ۱۹۲۴ از دنیا رفت مطمئناً خودش باور نداشت که قرار است زندگی بعد از مرگ را هم تجربه کند. او باور داشت که مرگ پایان نهایی برای اوست اما در اشتباه بود.

وصیتنامه لنین
لنین در وصیت‌نامه‌اش خواسته بود که او را خاک کنند اما به جای این کار او را مومیایی کردند و درون یک تابوت چوبی موقت که توسط «الکسی شویوسیف» (Alexei Shchusev) طراحی شده بود، قرار دادند. بدن او قبل از تدفینش برای نمایش عموم در معرض دید قرار گرفت اما مردم روسیه موافق دفن جسد نبودند. دولت روسیه ادعا می‌کند که بیش از ۱۰,۰۰۰ تلگراف مبنی بر اینکه بدن این رهبر بزرگ را برای نسل‌های آینده حفظ کنند، دریافت کرده است.

در پاسخ به درخواست‌های مردم، مقبره‌ای دائمی در سال ۱۹۲۹ برای نگهداری از جسد لنین به مدت طولانی تأسیس شد. مقبره کنونی در سال ۱۹۳۰ مورد بهره‌برداری قرار گرفت و دوباره به دست الکسی شویوسیف طراحی شد. جسد لنین در این مقبره ماند تا زمانی که به شهر تیومن در سیبری منتقل شد (البته همراه با تیم نگهداری از جسد) چرا که مسکو در خطر هجوم نازی‌ها قرار داشت. در مارس ۱۹۴۵ در طی عملیاتی به نام «شی شماره ۱» جسد لنین از سیبری به مسکو بازگردانده شد.

مومیایی کردن جسد لنین
برای ادامه نگهداری از جسد لنین گروهی از متخصصان (ایلیا بارسکی و پسرش بوریس بارسکی) مسئول نگهداری از حفظ جسد شدند. متاسفانه بدن ۸۵ ساله‌ی لنین هنوز با وجود اینکه کمی گرم نگه داشته می‌شد تا ظاهر زنده‌تری داشته باشد اما هنوز ظاهر خاص مومی و میوه‌ای دارد. تابوت در دمای ثابت ۱۶ درجه سلسیوس و رطوبت ۸۰ - ۹۰ درصدنگهداری می‌شود. هر هفته مقدار کمی سفید‌کننده استفاده می‌شود تا با قارچ‌های ضدرنگ و کپک‌های روی پوست لنین مبارزه کنند. هر ۱۸ ماه مقبره را برای انجام حمام گلیسیرین و پتاسیم جسد به مدت یک ماه تعطیل می‌کنند. در طول این مدت لباس‌های لنین شسته و به دقت اتو می‌شوند. هر ۳ سال کت لنین را عوض می‌کنند.

بحران مالی در نگهداری مومیایی
به خاطر بحران‌های مالی اخیر، خیریه‌ای که از جسد لنین محافظت می‌کرد ورشکسته شده و دیگر نمی‌تواند کت‌های ابریشمی را برای لنین تهیه کند. لنین را می‌توانید در این آرامگاه به مدت ۵ دقیقه، همراه با یک گروه کوچک و زیر نظر نگهبانان ملاقات کنید. مقبره لنین در میدان سرخ مسکو در کنار دیوارهای کاخ کرلمین قرار دارد. یادتان باشد که درون مقبره نمی‌توانید صحبت کنید، سیگار بکشید و عکس بگیرید.

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

طبیعت بی نظیر روسیه

 

معرفی هفت منطقه بکر و دیدنی خارج از مسکو و سنت پترزبورگ

شاید فکر کنید تمام جاذبه‌های دیدنی روسیه به دیدنی‌های معروف مسکو و سنت پترزبورگ ختم می‌شود، اما اگر کمی از مسیرهای گردشگری فاصله بگیرید و شجاعت به خرج دهید، با جاذبه‌های طبیعی نفس‌گیری رو‌به‌رو خواهید شد که طعمی از روسیه واقعی را به شما می‌چشانند. از میدان سرخ مشهور مسکو گرفته تا موزه‌ها و کانال‌های رمانتیک سنت پترزبورگ، شاید حس کنید که تمام دیدنی‌های معروف کشور روسیه را دیده‌اید؛ اما این کشور بسیار بیش از آن چه گردشگران معمولی می‌بینند در خود دیدنی‌های شگفت‌انگیز جای داده است که اگر جرأت اکتشافات ماجراجویانه را داشته باشید و از مسیر معمول توریست‌ها فاصله بگیرید، با مناظری حیرت‌انگیز از طبیعت روسیه رو‌به‌رو خواهد کرد.

۱. دریاچه بایکال
دریاچه «بایکال» (Baikal) بزرگ‌ترین و عمیق‌ترین منبع آب شیرین در جهان به شمار رفته و در قلب جنگل‌های سیبری پنهان شده است. سالانه گردشگران زیادی به سمت آن سرازیر می‌شوند تا از زیبایی‌اش دیدن کنند. مردم محلی به این دریاچه «دریا» می‌گویند و گردشگران زیادی از زمستان‌های آن با دمای منفی ۲۰ درجه سانتی‌گراد هراسان هستند؛ اما بد نیست بدانید که یکی از زیباترین زمان‌هایی که می‌توان از بایکال دیدن کرد، همین ماه‌های یخبندان است. با توجه به میزان بالای اکسیژن آب دریاچه، الگوی یخی که روی آن می‌بندد بسیار دیدنی بوده و مناظر خیره کننده‌ای را می‌سازد. قدم زدن در هوای تازه، اسکی و پاتیناژ، تنها کارهایی نیستند که می‌توانید در بایکال انجام دهید؛ باید حتماً از فرصت استفاده کرده و از جزیره «اولخون» (Olkhon) هم دیدن کرده و بومیان واقعی منطقه را از نزدیک ببینید و یک بعد از ظهر آرام را در آبگرم‌های طبیعی آن که با برف و یخ احاطه شده‌اند، سپری کنید.

۲. سیبری
ادعای اینکه سیبری یک جای مشخص است کار راحتی نیست؛ زیرا تقریباً نیمی از قلمرو روسیه را در بر می‌گیرد. بهترین راه دیدن سیبری، با راه آهن مخصوص آن است. سفرتان از مسکو شروع شده و تا ۹۰۰۰ کیلومتر بعد و از میان کل کشور ادامه می‌یابد. برای آن که سفر را راحت‌تر کنید، می‌توانید از قطار «گلدن ایگل» (Golden Eagle) استفاده کرده که مخصوص همین نوع سفرهای اکتشافی در قلب روسیه طراحی شده‌ است. این قطار در جذاب‌ترین نواحی ایستگاه داشته و یک سیر و سیاحت حسابی را به مسافران پیشنهاد می‌کند. یک سفر کامل حدود ۱۴ روز به طول خواهد انجامید؛ پس به صندلی خود تکیه داده و در آرامش آماده اکتشافات و ماجراجویی شوید. کسانی که می‌خواهند بیشتر شبیه به مردم محلی سفر کنند، باید قطارهای سریع‌تر را استفاده کرده که طبق برنامه منظمی از مسکو به راه می‌افتند. این قطارها در کمتر از یک هفته به نقاط مختلف روسیه می‌رسند. البته باید بدانید که آن‌ها ایستگاه‌های کمتری داشته و گشت و گذار خاصی را برای مسافران در نظر نمی‌گیرند. حتماً از قبل برای سفرتان برنامه‌ریزی کنید.

۳. دریای سیاه
تقریباً هر روسی یک داستان بامزه در کودکی دارد که حوالی دریای سیاه اتفاق افتاده است. به خاطر آن که سفرهای بین‌المللی در گذشته آسان و ارزان نبودند، تقریباً تمام مردم کشور تابستان‌های خود را در سواحل دریای سیاه سپری می‌کردند تا خاطره زمستان‌های سخت از یادشان برود. معروف‌ترین جا در بین این سواحل «سوچی» (Sochi) بود و سایر سواحل هم به طرزی باورنکردنی‌ شلوغ می‌شدند. امروزه زمانه عوض شده و صنعت توریسم با خود هتل‌های متعدد لوکس و سواحل خصوصی در طول دریای سیاه را آورده، اما سوچی هنوز هم یکی از محبوب‌ترین گزینه‌ها است. چرا؟ به خاطر این که اینجا تنها شهری به شمار می‌رود که می‌توانید نیمی از روز را در ساحل آفتاب بگیرید و نیم دیگر را در کوهستان اسکی کنید. پس هیچ جایی برای تعجب وجود ندارد!

۴. کامچاتکا
«کامچاتْکا» (Kamchatka) یک سرزمین جادویی است. منظره طبیعت آن از آتشفشان‌ها، کوهستان‌ها، دره‌های سبز، آبگرم‌ها و آبفشان‌ها تشکیل شده و بعد از رسیدن به آن، اولین چیزی که خواهید دید، یک آتشفشان خیره‌کننده به نام «آواچینسکی» (Avachinsky) خواهد بود که از هر جای شهر دیده می‌شود. ارزشمندترین گوهر کامچاتکا دره آبفشان‌ها است. این مکان یکی از بزرگ‌ترین‌های نوع خود در دنیا بوده و در دل کوهستان قرار دارد. برای دسترسی به آن باید خود را برای یک گردش هوایی با هلیکوپتر آماده کنید. کامچاتکا یک سرزمین آتشفشانی محسوب شده و باید مراقب برخی از دریاچه‌های اسیدی پنهان در دهانه آن باشید. یکی از زیباترین دریاچه‌های اسیدی اینجا «مالی سِمیاچیک» (Maly Semyachik) است.

۵. دریاچه التون
برای آن دسته افرادی که تجربه تأثیر گِل‌های درمانی دریای سیاه را داشته‌اند، دریاچه دیگری وجود دارد که شاید دوست داشته باشند آن را هم ببینند: دریاچه «التون» (Elton). این دریاچه آب و هوایی تمیز و تازه، آب شور و گل‌های شفابخشی دارد که در بین مردم محلی برای درمان انواع بیماری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. در اوایل قرن بیستم، اینجا به عنوان آسایشگاه اشراف و خاندان سلطنتی روسیه شهرت داشت. شایعه‌هایی وجود داشت که می‌‌گفت کسانی که با عصای زیر بغل به التون می‌آمدند، بعد از ماه‌ها درمان می‌توانستند بدون آن اینجا را ترک کنند. امروزه این آسایشگاه تبدیل به جاذبه‌ای شده که هر کسی که درباره این درمان‌ها کنجکاو باشد، می‌تواند بعضی از آن‌ها را امتحان کند.

۶. شن‌ زارهای چارسکی
اگر شما هم جزو آن دسته افرادی هستید که از ماجراجویی در کویر و کوهستان لذت می‌برید، شن‌زارهای «چارسکی» (Charsky) می‌تواند گزینه بعدی لیست آرزوهایتان باشد. این کویر به طور غیر رسمی عنوان «عجیب‌ترین کویر کره زمین» را از آن خود کرده و بد نیست بدانید که دور آن با جنگل‌ها، رودخانه‌ها و کوهستان‌ها احاطه شده است. عکس‌هایی که از ناسا به دست آمده، چارسکی را مانند نقطه‌ای شنی در میان جنگل‌های بی‌پایان سیبری نمایش می‌دهد. این کویر در واقع خیلی بزرگ‌ نیست و تنها ۵۰ کیلومتر مربع مساحت دارد، اما این دوگانگی محیط، تأثیری فراموش نشدنی بر ذهن بازدیدکنندگان می‌گذارد. بهترین فصل دیدن چارسکی، بهار و پاییز است که رودخانه‌ها زیر لایه‌های یخ جاری شده و رفت و آمد راحت‌تر می‌شود.

۷. آلتای
اگر به تماشای کوهستان علاقه دارید، نباید دیدن «آلتای» (Altai) را از دست بدهید. این منطقه بزرگ یک سرزمین رؤیایی واقعی بوده و هر کاوشگری را عاشق خود می‌کند. طبیعت گوناگون، دریاچه‌های سبز زمردین، گیاهان دارویی شفابخش و آب و هوای تمیز این کوهستان واقعاً ارزش بازدید را دارند. بلندترین و مهم‌ترین کوه اینجا «بِلوخا» (Belukha) نام داشته و در فاصله‌‌ای برابر نسبت به سه اقیانوس قرار دارد. برخی از مردم بومی به همین علت آن را مرکز دنیا می‌نامند. دره هفت دریاچه «آک اوک» (Ak Ouk) در آلتای نیز، گردشگران زیادی را به سمت استخرهای هفت‌گانه کوهستان می‌کشاند که رنگ‌هایی متنوع شامل سیاه را منعکس می‌کنند! راز این طیف رنگی در ترکیب بین آب‌های زلال و رنگ صخره‌های زیر دریاچه نهفته است. زمانی که از آلتای بازدید می‌کنید، حتماً مقداری از گیاهان دارویی بومی آن را تهیه نمایید. بسیاری از این گیاهان برای مصارف زیبایی هم مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار

 

تئاتر بولشوی مسکو

 

تئاتر بولشوی در شهر مسکو، تئاتری تاریخی اما مجلل و باشکوه است.

«تئاتر بولشوی» (Bolshoi Theatre) یا همان «بالشوی»، نام تئاتری تاریخی در مسکو است و اجراهای اپرا و باله در آن برگزار می‌شود. این تئاتر تا قبل از «انقلاب اکتبر»، بخشی از تئاترهای سلطنتی امپراتوری روسیه به حساب می‌آمد و معماری آن را «ژوزف بُوه» (Joseph Bové) برعهده داشته است. شرکت رقص باله و اپرای بولشوی، بزرگ‌ترین و یکی از قدیمی‌ترین کمپانی‌های باله در جهان به شمار می‌رود و بیش از 200 رقصنده را در برمی‌گیرد. ساختمان اصلی تئاتر را چندین بار در طول تاریخ بازسازی کرده‌اند و تصویر ساختمان نئوکلاسیک آن بر روی اسکناس 100 روبلی روسیه قابل مشاهده است.

«پیتر واسیلیویچ اورسوف» (Pyotr Vasilyevich Ouroussoff) به همراهی «مایکل مدوکس» (Michael Maddox)، کمپانی خود را برای اولین بار در سال 1776 میلادی تأسیس کردند و اجراهای آن در خانه‌ای شخصی برگزار می‌شد. 4 سال بعد، ساختمان جدیدی را برای آن در نظر گرفتند و اجراها را به «تئاتر پتروفسکی» (Petrovsky Theatre) منتقل و شروع به تولید موسیقی اپرا و نمایش‌های گوناگون کردند. متأسفانه تئاتر پتروفسکی طی آتش‌سوزی سال 1805 میلادی به ویرانه تبدیل شد و چند سال بعد، ساختمان دیگری را جایگزین آن کردند که آتش، گریبان این تئاتر جدید را نیز گرفت. پروژه‌ی ساخت تئاتر بولشوی، در سال 1821 و تحت نظارت جوزف بوه کلید خورد که معماری «تئاتر مالی» (Maly Theatre) به معنی «تئاتر کوچک» را نیز او برعهده داشته است. این بنا، فعالیت خود را به طور رسمی در سال 1825 و با نام «تئاتر بولشوی پتروفسکی» آغاز کرد و ابتدا فقط آثار روسی در آن اجرا می‌شد؛ اما آهنگسازان بیگانه نیز به مرور زمان در فهرست اجراها قرار گرفتند.«سالن بتهوون» در سال 1921 و یک صحنه‌ی تئاتر دیگر به نام «استیج جدید» در سال 2002 میلادی به این ساختمان اضافه شد. گسترده‌ترین بازسازی تئاتر بولشوی به سال 2005 برمی‌گردد که 6 سال طول کشید و در این مدت، برنامه‌های آن در استیج جدید و کاخ بزرگ کرملین به اجرا درمی‌آمد. طی این بازسازی تلاش شد تا دکور اصلی شاهنشاهی و مجلل تئاتر را به آن برگردانند و نشان ملی اولیه‌ی روسیه، یعنی عقاب دو سر را در بالای نمای بیرونی نصب کردند. همچنین از استیج همین تئاتر بود که تأسیس اتحاد جماهیر شوروی به طور عمومی اعلام شد.

تئاتر بولشوی، 2 یا 4 اپرا و باله‌ی جدید را در هر فصل معرفی می‌کند و معمولاً استیج و لباس‌های بیشتر اجراها در کارگاه‌های خود تئاتر تهیه می‌شوند. همچنین این تئاتر، به شدت به بودجه‌ای وابسته است که از دولت می‌گیرد و بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سعی شده اسپانسرهای دیگری برای آن پیدا کنند؛ اما هنوز هم برای ادامه‌ی فعالیتش به بودجه‌ی دولتی احتیاج دارد. این کمپانی بعد از مرگ ژوزف استالین، تور بین‌المللی برگزار کرد و به این شکل، هم توانست درآمدی مجزا به دست بیاورد و هم به اعتبار فرهنگی کشور تبدیل شود؛ به طوری که امروزه تئاتر بولشوی، شهرت جهانی کسب کرده و گردشگران بسیاری را به سمت خود جلب می‌کند و به همین دلیل، قیمت اپراهای آن نسبت به تئاترهای دیگر روسیه گران‌تر است.

مجسمه‌ی «کوادریگا» یا همان «چهاریوغ آپولو» (Quadriga of Apollo)، مدت‌ها می‌شود که به نمادی از تئاتر بولشوی و مسکو تبدیل شده است. این مجسمه، 4 اسب را نشان می‌دهد که آپولو هدایتشان را برعهده دارد؛ اما برخلاف ظاهر عتیقه‌نمای این تندیس، قدمت آن حتی به 100 سال هم نمی‌رسد. ارابه‌ی اصلی این مجسمه را ژوزف بوه در سال 1825 میلادی ساخته بود که در آتش‌سوزی از بین رفت و نسخه‌ی کپی آن را در سال 1853 به آن اضافه کردند. چلچراغ سالن کنفرانس اصلی این مکان نیز یکی دیگر از نمادهای تئاتر بولشوی به حساب می‌آید و 2 تُن وزن دارد. سقف سالن اصلی و دکور آن نیز از همان ابتدا به گونه‌ای طراحی شده بود تا کیفیت صدا را بهبود ببخشد.

 

 

بلیط قطار     خرید بلیط قطار     قیمت بلیط قطار