کلیسای وست مینستر لندن
کلیسای وست مینستر در لندن محل تاجگذاری، برگزاری مراسم عروسی و تدفین پادشاهان انگلیس و خاندان سلطنتی به حساب میآید.
همانطور که در آرامگاه پانتئون در پاریس میتوانید از مقبرهی بزرگان تاریخ دیدن کنید، «کلیسای وست مینستر» (Westminster Abbey) در لندن نیز مقبره و یادبودهای سنگی بزرگان انگلیس را دربرمیگیرد. این کلیسا در کنار «ساختمان پارلمان بریتانیا» یا همان کاخ وست مینستر قرار گرفته است و گاهی پیش میآید که آن را با «کلیسای جامع وست مینستر» (Westminster Cathedral) واقع در خیابان ویکتوریا اشتباه میگیرند. درواقع کلیسای وست مینستر، یکی از معروفترین بناهای مذهبی در جهان به شمار میرود و بیش از 1000 سال است که نقش مهمی در امور سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کشور انگستان دارد. کلیسای سن پل و وست مینستر، مراسم عروسی و تدفین بسیاری از خاندان سلطنتی را به خود دیدهاند و هنوز هم رویدادهای مذهبی مهم در وست مینستر برگزار میشود؛ اما دیگر هیچ راهبی در آن زندگی نمیکند.
ظاهراً راهبان بندیکتی در سال 960 بعد از میلاد، صومعهای در کنار رودخانهی تیمز و در منطقهای به نام «جزیرهی تورنی» (Thorny Island) ساختند که امروزه با نام محلهی وست مینستر شناخته میشود. «ادوارد یکم» که پادشاهی مذهبی بود، در سال 1040 دستور داد تا کلیسایی بزرگ و به سبک معماری رمانسک را جایگزین این صومعه و وقف «سنت پیتر» یا همان «پطرس مقدس» کنند و 25 سال طول کشید تا ساخت آن را به پایان برسانند. در آن زمان، کلیسایی با نام سنت پاول وجود داشت که با نام «ایست مینستر» (East-minster) به معنی «کلیسای شرقی» هم شناخته میشد. بنابراین نام این کلیسای جدید را «وست مینستر» (West-minster) به معنی «کلیسای غربی» گذاشتند تا با هم اشتباه گرفته نشوند.
این کلیسا تا 2 قرن به همان شکل به فعالیتش ادامه داد. اما در اواسط قرن سیزدهم، سبک گوتیک رواج بیشتری داشت و بناهای معروفی همچون «کلیسای جامع شارتر» (Chartres Cathedral) در پاریس و «کلیسای جامع کنتربری» (Canterbury Cathedral) در «کِنت» (Kent) به این سبک جدید ساخته شده بودند. بنابراین پادشاه وقت، یعنی «هنری سوم» دستور داد تا کلیسای وست مینستر را نیز به سبک گوتیک بازسازی کنند تا شایستهی تدفین یا تاجگذاری پادشاهان انگلیس باشد. البته بعضی از بخشهای کلیسای قبلی را به همان شکل باقی گذاشتند؛ اما در مجموع بیشتر قسمتها را تغییر دادند و ساخت کلیسای گوتیک جدید را در سال 1269 به پایان رساندند. چندین بخش جدید را نیز به ساختمان آن اضافه و برجهای آن را در سال 1745 افتتاح کردند.
کلیسای وست مینستر از سال 1066 به بعد، محل برگزاری تاجگذاری پادشاهان بوده و در کنار «کلیسای سنت مارگارت» (St Margaret's) و ساختمان پارلمان بریتانیا جزو میراث فرهنگی یونسکو به حساب میآید. 39 پادشاه، تاج سلطنت را در این کلیسا بر سر گذاشتهاند و 17 پادشاه و ملکه، بعضی از دوکها و کنتسها در آن به خاک سپرده شدهاند. کلیسای وست مینستر شامل قسمتی به نام «بخش شاعران» میشود که مقبره و یادبود نویسندگان و بزرگانی همچون توماس هاردی، داروین، چارلز دیکنز، جفری چاوسر، شکسپیر، تی.اس. الیوت، اسکار وایلد، جین آستن، افرابن و خواهران برونته نیز در آن قرار دارد. یک پنجرهی بزرگ رنگی را هم در این کلیسا به «آیزامبارد کینگدام برونل» (Isambard Kingdom Brunel) اختصاص دادهاند که از مهندسان برجستهی دنیا به شمار میرفت. مقبرهی «سرباز ناشناس» (The Unknown Warrior) نیز متعلق به جنگاوری است که جان خود را در جنگ جهانی اول از دست داد و از هویت او اطلاعاتی در دست نیست.
این کلیسا در سال 1559 از کلیسای کاتولیک به کلیسای انگلیکان تبدیل شد و در سال 1560، جایگاه «مختص به شاهنشاهی» (Royal Peculiar) به آن تعلق گرفت؛ به این معنی که کلیسای وست مینستر، متعلق به پادشاه است و جزو قلمرو اسقف به حساب نمیآید. به همین دلیل، نام آن را به «کلیسای کالیجیِت سنت پیتر، وست مینستر» (Collegiate Church of St. Peter, Westminster) تغییر دادند. ازدواج شاهزاده ویلیام و کاترین میدلتون را نیز در سال 2011 در این کلیسا برگزار کردند. آخرین تاجگذاری انجام شده در کلیسای وست مینستر، متعلق به ملکه الیزابت است که به سال 1953 برمیگردد. علاوه بر برگزاری این مراسم مهم و جذب گردشگران مشتاق از سراسر دنیا، این کلیسا هنوز هم محلی برای عبادت محسوب میشود و در تعطیلات مذهبی و یکشنبهها، مراسم مخصوص کلیسا را در آن انجام میدهند.
کلیسای وست مینستر، 4 باغ دارد که جدیدترینِ آنها «باغ سنت کاترین» (St Catherine's Garden) و جالبترین آنها «باغ کالج» (College Garden) است. پیشنهاد میکنیم حتماً برنامهی کاری این کلیسا را به صورت آنلاین چک کنید؛ زیرا ساعات بازدید در روزهای مختلف معمولاً با هم فرق دارند. همچنین قرار است از «گالری الماس ملکه» (The Queen’s Diamond Jubilee Galleries) در سال 2018 رونمایی شود. درهای این موزه، حدود 700 سال میشد که بر روی عموم بسته بود و با باز شدن آن میتوانید از اشیا و عکسهایی دیدن کنید که تاریخ طولانی این کشور را به نمایش میگذارند. این کلیسا نزدیک «برج الیزابت» یا همان بیگ بن و بعضی دیگر از جاذبههای معروف لندن واقع شده و نیازی نیست برای بازدید از آنها مسافتی طولانی را در رفت و آمد باشید.
بلیط قطار خرید بلیط قطار قیمت بلیط قطار
1. فرودگاه بینالمللی پرنسس جولیانا - جزایر کارائیب
2. فرودگاه تنزینگ هیلاری - نپال
3. فرودگاه بینالمللی مادیرا - پرتغال
4. فرودگاه بینالمللی ماله - مالدیو
5. فرودگاه بارا - اسکاتلند
6. فرودگاه پارو - بوتان
7. فرودگاه اسکیاتوس - یونان
8. فرودگاه کویینزتاون - نیوزلاند
۱. عمان
۲. نروژ
۳. نامیبیا
۴. مکزیک
۵. ایتالیا
۶. اسکاتلند
۷. هلند
۸. ژاپن
سن پترزبورگ در گذشته به لنینگراد مشهور بود
سن پترزبورگ در گذشته پایتخت روسیه بود
سن پترزبورگ از یک محاصره جان سالم به در برد
سن پترزبورگ در گذشته یک باتلاق بود
ارتشی از ۵۰۰۰ گربه برای گرفتن موش ها و نجات شهر از طاعون بسیج شدند
هوا در سن پترزبورگ برای مدت سه هفته در فصل تابستان به طور شبانه روزی روشن است
دیدار از مشهورترین موزه سن پترزبورگ به ۲۵ سال زمان نیاز دارد
سن پترزبورگ ۳۴۲ پل دارد
سن پترزبورگ عمیق ترین تونل متروی زیرزمینی در جهان را دارد
خیابان تورسکایا مکان مورد علاقه شاعران روسی بود
مرشد و مارگاریتا، رمان کلاسیک بولگاکوف، در محله تورسکایا نوشته شده است
خیابان تورسکایا، برای مدتی طولانی خیابان گورکی نامیده میشد
اولین رستوران مک دونالد در روسیه در خیابان تورسکایا افتتاح شد
متد معروف بازیگری استینسلاویسکی در خیابان تورسکایا ایجاد شد
اولین هتل مسکو در خیابان تورسکایا تاسیس شد
بزرگترین و قدیمی ترین ساختمان تلگراف در مسکو در خیابان تورسکایا واقع شده است
1. نپال
2. نروژ
3. ایسلند
4. استرالیا
5. رومانی
6. آفریقای جنوبی
7. پرو
8. یونان
9. اسکاتلند
10. ایرلند
1. موزه آرمیتاژ
2. پیترهوف
3. دژ پیتر و پل
4. کلیسای جامع اسحاق مقدس
5. کاخ یوسوپف
6. گورستان تیخوین
7. خیابان نِوسکی
8. کلیسای منجی در خون ریخته
این کاخ در شهر «پوشکین» یا «تزارسکویه سلوی» سابق (Tsarskoye Selo)، در 25 کیلومتری سنت پترزبورگ قرار دارد. در قرن 17 قبل از روی کار آمدن پتر کبیر، سنت پترزبورگ کنونی، منطقهای ارزشمند بود که «ساری» (Saari) به معنای جزیره (در زبان فنلاندی) نامیده میشد. سرانجام پتر کبیر این مناطق را به تصرف در آورد و ساری را در سال 1708 به همسرش کاترین هدیه داد. این کاخ در این مکان و در سال 1717 تحت نظارت مستقیم معمار آلمانی، «یوهان فردریش براوناشتاین» (Braunstein)، به عنوان اقامتگاه تابستانی ملکه کاترین اول ساخته شد. در سال 1743 ملکه الیزابت از معمار روسی، «میخائیل زمتسف» (Zemtsov) و «آندری کواسف» (Andrey Kvasov) خواست که اقدام به توسعه و زیباسازی کاخ نمایند. دقیقاً در دوره سلطنت ملکه الیزابت، کاخ به سبک و شکل کنونی درآمد.
در ماه می سال 1752 الیزابت از معماری به نام «بارتولومئو فرانسیسکو راسترلی» خواست که کاخ را بازسازی کند، زیرا به نظرش کاخ بسیار قدیمی و کوچک بود. بعد از گسترش و بازسازی که چهار سال طول کشید، کاخ جدید به سبک معماری باروک (Baroque) روسی به طور کامل ساخته شد. در 30 جولای 1756 مراسم گشایش کاخ 325 متری، مقامات روس و مهمانان خارجی را شگفتزده کرد. عظمت کاخ در نگاه اول به چشم میآید. گام آخر در ساخت و ساز و دکوراسیون کاخ کاترین، راه پلهی اصلی به سبک معماری «روکوکو» (Rococo) است که در سال 1836 توسط معمار روسی، «مونیگتی» (Monighetti) ساخته شد.
بعد از انقلاب اکتبر، کاخ کاترین تبدیل به موزه شد. در زمان اشغال آلمانها، این مجموعه آسیب دید، کاخها غارت شدند و بسیاری از نمایشگاهها و آثار هنری در آتش سوختند. امروزه این مجموعه توسط «بارانف» (N. Baranov)، «کدرینسکی» (A. Kedrinskiy)، «تومانف» (N. Tumanov) و سایرین به طور کامل به حالت اول بازگردانده شده و با 32 غرفه در حال فعالیت است. جذابترین قسمت کاخ برای گردشگران، اتاق مشهور «آمبر» (Amber) است که در سال 2003 بازسازی شد.
دکوراسیون اصلی اتاق آمبر در اوایل قرن 18 در ایالت «پروشا» (Prussia) ساخته شده بود و در سال 1716 توسط پادشاه «فردریش ویلهلم اول» به پیتر اول هدیه داده شد. در خلال جنگ جهانی دوم، دکوراسیون اتاق آمبر توسط اشغالگران آلمانی به کالینینگراد برده شد. سرانجام ماجرای این اتاق دیگر مشخص نشد. در سال 1979 کار بازسازی اتاق آمبر آغاز شد و همزمان با سیصدمین سالگرد سنت پترزبورگ به طور کامل بازسازی شد که در بازسازی آن شرکتهای آلمانی نیز نقش داشتند. سرنوشت تجهیزات اصلی اتاق، هنوز هم پشت پردهای از شایعات و افسانهها قرار دارد.
پیشینه
چطور به ورزشگاه اسپارتاک برویم
دیدنی ها و سرگرمی های نزدیک استادیوم
رستوران های نزدیک استادیوم اسپارتاک
خیابان نوسکی
خیابان بولشوی
خیابان گوروکخوایا
خیابان کامنوستروفسکی
خیابان لیتینی
خیابان مالایا سادووایا
خیابان مسکوسکی
خیابان سادووایا
خیابان تورسکایا
خیابان آربات
خیابان لنینسکی
خیابان پتروفکا
خیابان نیکولسکایا
کوزنیتسکی موست
خیابان سادوونیچسکایا
ساخت این کلیسای جامع حدود ۴۰ سال به طول انجامید و مونفران بین سالهای ۱۸۱۸ تا ۱۸۵۸ نظارت آن را به عهده داشت. کلیسا بعد از اتمام به اسحاق مقدس، حامی پتر کبیر هدیه شد. تحت حکومت شوروی این بنا متروک ماند و بعد از آن به موزه بیخدایی تبدیل گردید. مجسمه کبوتر بعدها با یک آونگ فوکو (Foucault pendulum) جایگزین شد. طی جنگ جهانی دوم، گنبد کلیسا با رنگ طوسی رنگآمیزی شد تا توجه نیروهای هوایی دشمن را به خود جلب نکند. امروزه هنوز هم اعمال و مراسم پرستشی در کلیسای جامع صورت میگیرد؛ اما این امر در روزهای عادی در نمازخانه سمت چپی و تنها در روزهای جشن در قسمت اصلی برگزار میشود.
دیدنیهای کلیسای جامع اسحاق
تماشای این جاذبه شهر سن پترزبورگ تجربهای به یاد ماندنی و بینظیر را برای شما رقم خواهد زد. شاید کلیسای سنت اسحاق جزو کلیساهای منحصر به فرد این شهر نباشد اما قطعاً یکی از موارد دیدنی آن خواهد بود که نباید طی سفرتان از دست بدهید.
امروزه میدان کاخ، شاهد صلح و آرامش بیشتری است. مردم شهر در آن گرد هم آمده و گردشگران به شکوه معماری آرمیتاژ خیره میشوند. تظاهراتهای سیاسی و مراسمهای رسمی نیز در اینجا برگزار میگردند؛ اما بیشتر در آن شاهد کنسرت و جشنوارههای مختلف خواهید بود. اینجا یک نمایش تمام عیار معماری و یکی از برترین جاذبههای گردشگری سن پترزبورگ محسوب میشود.
ستون الکساندر
ساختمانهای اطراف میدان کاخ
در ضلع جنوبی میدان، ساختمانی به رنگ سفید و زرد قرار دارد که خانه سابق سران ارتش امپراتوری بود ولی امروزه محل ادارههای دولتی شده است. این بنا بین سالهای ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۹ ساخته شده و نقشه آن را نیز کارلو روسی طراحی کرد. این ساختمان ۵۲۰ متری یک طاق مرکزی تاریخی دارد که در زمان رومانفها ارتشهای عظیم با رژه از زیر آن رد میشدند. این طاق به خیابان «نِوسکی» (Nevsky)، بزرگترین بلوار شهر سن پترزبورگ میرسد.
این نقطه امروزه تبدیل به یکی از دیدنیهای شهر طی بازدید گردشگران شده است. البته تنها بیست سال از زمان رسمی شدن آن گذشته و یک جاذبه نو پا به حساب میآید. این نقطه مرجع، در بسیاری از شهرهای جهان وجود دارد. در برخی از آنها این نقطه تنها یک نشان است، اما در برخی شهرهای دیگر به صورت یادمان در آمده که از این میان میتوان به «بارنائول» (Barnaul) و یا «مینسْک» (Minsk) اشاره کرد. نشان نقطه صفر مسکو از یک صفحه برنزی تشکیل شده است. بر اساس شواهد، این نشان متعلق به سال ۱۹۸۵ بوده و به خاطر بحث بر سر اینکه در کدام نقطه کشور قرار بگیرد، در طی رویدادهای تاریخی آن زمان مفقود گشت. خوشبختانه این نشان در سال ۱۹۹۵ در یک انبار پیدا شده و به عنوان مکانی پر افتخار در شهر مسکو نصب گردیده و امروزه گردشگران میتوانند از آن بازدید کنند.
این نشان در بین میدان سرخ و مانژ قرار دارد. قبل از نصب نشان نقطه صفر، مسافتها از ساختمان اصلی اداره پست مسکو حساب میشدند. این ساختمان اندکی دورتر در قسمت شمالی نشان فعلی معروف در خیابان «تِوِرسْکایا» (Tverskaya) قرار دارد. در زمان امپراطوری روسیه، کیلومتر صفر در پایتخت آن زمان یعنی سن پترزبورگ قرار داشت. گردشگران زیادی برای دیدن این نشان به اینجا آمده و نشان برنزی کار شده در بین سنگهای پیاده رو را تماشا میکنند. یادمانهای تاریخی و دیدنی زیادی مانند موزه جنگ ۱۸۱۲ در نزدیکی نشان نقطه صفر مسکو وجود دارند.
مردم محلی اعتقاد دارند اگر کسی روی نشان ایستاده و سکهای بالای شانهاش پرتاب کند و آن سکه داخل دایره برنزی بیفتد، آرزوی وی برآورده شده و متبرک میشود. همیشه میتوانید مردمی را ببینید که وقتی کسی نگاه نمیکند مشغول جمعآوری سکهها هستند. البته بنا به خرافات روسی، این سکهها را اگر آدم بدی پرت کرده باشد حامل انرژی منفی میشوند و اگر آنها را بردارید بیماری و بدیمنی میآورند. در تور روسیه، بازدید از این جاذبه را از دست ندهید.
در کمتر از یک قرن، این شهرک اقدام به استقلال طلبی برای قلمرو شاهزادگی در امپراطوری مغولها کرد. در میانه قرن ۱۴ شاهزادههای آن به چنان مقام و قدرتی رسیدند که مسکو محل استقرار کلیسای ارتدوکسی روسیه شد. در زمان حکومت ایوان کبیر (۱۵۰۵-۱۴۶۲) حکومت مسکو در سرتاسر روسیه توسعه پیدا کرد و اهمیت کرملین به عنوان مرکز قدرت روسیه بسیار بیشتر شد. در سال ۱۴۸۰، عمارتی که زمانی یک خانه شکار بود تبدیل به یک شهر با استحکامات نظامی با ابهت شد.
بعد از انتقال حکومت به سن پترزبورگ، شهر و کرملین اهمیتشان افت کرد. هر چند انتخاب مسکو توسط بلشویکها به عنوان پایتخت در مارس سال ۱۹۱۸ این اهمیت و توجه را به آن بازگرداند و در زمان حکومت شوروی، کرملین زندگی دوباره خود را به عنوان مرکز قدرت آغاز کرد. اگر چه دولت شوروی به طور قطع آثار خود را بر چهره کرملین گذاشت، اما این دژ چند صد ساله هنوز هم تأثیرات اولین تزارها را منعکس میکند. به ویژه در میدان کلیسای جامع، روح ایوان مخوف، بوریس گودونوف و اولین رومانفها بسیار بیشتر از استالین و لنین حس میشود.
اسلحه خانه: اسلحه خانه کرملین به دستور پتر کبیر ساخته شد و در آن هم ساخت و هم انبار مهمات و اسلحه در کنار هم صورت میگرفت. بعد از عقب نشینی فاجعهبار ناپلئون از مسکو، این بنا تبدیل به موزهای برای گرامیداشت پیروزی روسیه شد. اکثر توپهایی که در کنار آن چیده شدهاند جزو غنایمی بودند که از ارتش فراری و از هم پاشیده فرانسه به دست آمد. این ساختمان امروزه محل استقرار سران گارد کرملین است.
کاخ دولت کرملین: این سازه شیشهای و بنتی، در سال ۱۹۶۱ تکمیل شده و یکی از جدیدترین الحاقات کرملین به شمار میرود. این کاخ در روزگار آرام حکومت «خروشیوف» ساخته شد تا میزبان حذب کمونیست باشد. سبک اجرای معماری بنا بسیار دقیق و باشکوه است. آمفیتئاتر بزرگ این ساختمان با ۶۰۰۰ صندلی یکی از اصلیترین بخشهای آن به حساب میآید. امروزه کاخ کرملین برای اجراهای باله مورد استفاده قرار گرفته و نقش برجسته معروف لنین از آن حذف شده است.
ساختمان سنا: ساختمان باشکوه نئوکلاسیکی سنا، به دستور کاترین کبیر ساخته شده و یکی از آثار زیبا و ارزشمند معماری به نام «ماتْوی کازاکوف» (Matvey Kazakov) در مسکو است. هدف کاترین از ساخت این بنا ایجاد مکانی برای شورای مشورتی بود اما بیشتر شهرت آن بعد از انقلاب، به عنوان محل کار لنین بود. امروزه ساختمان سنا به عنوان اقامتگاه رسمی رئیس جمهور مورد استفاده قرار میگیرد.
میدان کلیسای جامع: اگر روسیه را مانند یک عروسک ماتروشکای تو در تو در نظر بگیرید، مسکو در دل روسیه، کرملین در دل آن و میدان کلیسای جامع آخرین قطعه در داخل کرملین محسوب میشود. میدان کلیسای جامع کرملین اولین بنای بزرگ عمومی شهر بود که در زمان رشد قدرت مسکو در اوایل قرن ۱۴ ساخته شد. این میدان برای قرنها قلب نمادین حکومت تزارها بود. کلیسایی که در این میدان وجود دارد، در دهه ۱۴۷۰ به عنوان محل استقرار کلیسای ارتدوکسی روسیه و به دستور ایوان کبیر ساخته شد. تا قبل از انتقال پایتخت به سن پترزبورگ، میدان کلیسای جامع مرکز قدرت سیاسی کشور بود و تمام مراسمهای تاجگذاری، مجمع اشراف و رویدادهای مرتبط به دولت در اینجا برگزار میشدند.



۲. سیبری






«سالن بتهوون» در سال 1921 و یک صحنهی تئاتر دیگر به نام «استیج جدید» در سال 2002 میلادی به این ساختمان اضافه شد. گستردهترین بازسازی تئاتر بولشوی به سال 2005 برمیگردد که 6 سال طول کشید و در این مدت، برنامههای آن در استیج جدید و کاخ بزرگ کرملین به اجرا درمیآمد. طی این بازسازی تلاش شد تا دکور اصلی شاهنشاهی و مجلل تئاتر را به آن برگردانند و نشان ملی اولیهی روسیه، یعنی عقاب دو سر را در بالای نمای بیرونی نصب کردند. همچنین از استیج همین تئاتر بود که تأسیس اتحاد جماهیر شوروی به طور عمومی اعلام شد.

۱. مسکو-دهلی

۴. کافه ریسپتور
۵. هیتره لودیه
۷. دیوان
۹. کافه آووکادو
۱۰. گانگا
سال جدید
مراسم کریسمس ارتدکس
فستیوال ماسلنیتسا
فستیوال گوزن چران ها
هفته عید پاک ارتدکس
فستیوال ماسک طلایی مسکو
روز پیروزی
روز بین المللی زنان
فستیوال بین المللی فیلم مسکو
فستیوال زمستانی روسیه
ایوان کوپالا
ترویتسا
روز مدافع سرزمین پدری